Jæja, Keizarinn tilkynnir hérmeð að ég vona að lesendur mínir örvinglist ekki. Bloggleysið skapast af því að kallinn er að fara í munnlegt próf á mánudaginn á einhverjum skítastað í suður-Svíþjóð sem heitir Halmstad. Gríðarlegar annir eru búnar að vera svo bloggið hefur setið á hakanum fræga.
Hinsvegar verður byrjað af fullum krafti þegar þessu ógeði verður lokið……………..
Alveg vissi ég það að þetta Tae kwon do yrði til vandræða. Þetta var fyrsta bardagaíþróttin sem tekin var inná Ólympíuleikana árið 2000, við bókstafstrúarmenn í bardagaíþróttum teljum ekki júdó með. Var nefnilega að lesa í blöðunum hérna að í dag réðst Tae Kwon Do maður frá Kúbu á sænskan dómara eftir að hann úrskurðaði honum í óhag á Ólympíuleikunum. Hann tók hringspark fyrir allan peningin eftir að ákvörðunin varð ljós.
Hann er strax kominn í ævilangt keppnisbann og fer væntanlega í það þegar hann kemur heim til Kúbu að finna sér stórt dekk sem hann getur flotið á til Miami…… ásamt þjálfaranum sínum sem fer líka í bann.
Bardagaíþróttir eru nefnilega list. Þetta er samspil austurlenskrar heimspeki, íhugunar og svo náttúrulega líkamlega faktorsins. Margir iðkendur hafa því miður afskræmt þetta form og einbeitt sér eingöngu að þriðja þættinum. Vitað var að Japaninn Kanu, sá sem ”bjó til “ Judo, var mjög uppsigað við þessa þróun. Hann lét hafa það eftir sér endurtekið að hann sæi eftir þeim degi sem Judo varð að kommercial íþrótt. Menn fóru að æfa þetta með keppni í huga, gáfu fan í pælingarnar og heimspekina á bakvið þetta og fóru að hugsa um að skora stig og vinna glímur. Þetta er orðið svo gróið í Judo að mér skilst að þú getur t.d. ekki tekið svart belti lengur nema sína framá vissa keppnisreynslu sem er náttúrulega fáránlegt.
Vestrænir iðkendur fóru t.d. að lyfta eins og geðsjúklingar og fóru að taka hvert mótið á fætur öðru. Japanirnir klóruðu sér í hausnum og fóru svo að lyfta líka. Náðu þá undirtökunum aftur.
Tae Kwon Do er kóresk íþrótt og byggist fyrst og fremst á spörkum. Hugmyndin á bak við þetta var víst að geta sparkað niður riddara ríðandi á hesti þannig að þú náir honum á jörðina til þín. Þessvegna eru þessi rosalegu háloftaspörk. Þetta er voðalega flott íþrótt fyrir yfirborðskenndar manneskjur, þú getur tekið hringspark sem nær 5metra uppí loftið en það er engin speki á bak við þetta og sem sjálfsvörn er þetta bara djók. Þú getur verið rosalegur sykurpabbi með þín hringspörk og farið í spígat án vandamála en lendi svona maður í alvöru bardagaíþróttamanni þá verður hann stappaður í mauk.
Þessi uppákoma sýnir á hve lágu plani þetta er orðið. Keppnin skiptir öllu máli, ekki heiðurinn. Það er t.d. vitað mál að í Japan eru fjöldi Karate-manna sem gætu orðið yfirburðarmenn í greininni ef þeir yfirhöfuð myndu keppa. Því hafa þeir engan áhuga á þar sem þeim finnst bara hugsunin niðurlægjandi . Fyrir sannan bardagaíþróttamann er skipulögð keppni bara fúsk og sýnir ekki hinn sanna anda listarinnar. Sama gildir um t.d. Aikido þar sem keppni er hreinlega bönnuð.
Nei, Tae Kwon Do er greinilega á hraðri leið ofan í rotþró bardagaíþrótta þar sem Judoið hvílir.
Yfir í léttara hjal. Það er greinilega að sænska niðurlægingin á Ólympíuleikunum heldur áfram. Ekki er nóg með að öllum helstu stjörnum Svíanna hafi gengið illa á leikunum heldur er farið að berja Svíanna líka………..
Ég hef verið í einhverri nostalgíu undanfarið og farinn að hlusta á rokkið sem ég var að hlusta á fyrir alltof mörgum árum. Þetta er brilljant lag, gefið út á 2ja laga plötu ásamt Nirvanalagi sem fáir þekkja. Þetta lag er hardcore, og þarf helst að hlusta á með allt í botni.
Spilaði þetta fyrir E-man um daginn í bílnum og honum fannst þetta schnillld, held ég.
Já, dagurinn í dag varð soldið súrrealískur. Var á vakt og fylgdist með leiknum í gegnum tölvuna, svona eins og eg gerði með Pólverjaleikinn. Auðvitað alveg ótrúleg lífsreynsla og eins og margir áður þá er maður varla búinn að átta sig á þessu. Þetta virtist allavega aldrei hafa verið í hættu skv lýsingunni.
Sem Íslendingur í útlöndum hef ég ekki haft þann lúxus að geta horft á leikina í sjónvarpinu. Hinsvegar virðist Keizaranum sem lyklarnir að velgengninni felist í tveimur þáttum.
Vörnin er að smella feiknarlega vel saman. Þríeykið, Ingimundur, Sverre og Sigfús eru að spila feiknarlega vel og hinsvegar er það markvarslan. Getur það verið að Íslendingar séu loksins að fá heimsklassa markmann. Allavega er það ljóst að bæði Svíar og Norðmenn halda varla vatni yfir Björgvini Gústavssyni. Hann er með svona skemmtilegt Mats Olsson look og virðist hafa hans mentalitet líka. Ég meina, í stórleik í handbolta eins og í dag varði hann 22bolta. Þetta er svona sænskur mælikvarði á handboltamarkvörslu og er eitthvað sem Íslendingar eiga ekki að venjast. Keizarinn lýsir hérmeð yfir velþóknun á þessum markmanni og þar að auki lookar hann vel þannig að kellingarnar fá eitthvað fyrir sinn snúð líka.
Það verður gaman að fylgjast með úrslitaleiknum. Við höfum náttúrulega engu að tapa. Frakkar eru með besta liðið á mótinu svo ef við töpum þá er það silfrið sem er auðvitað frábær árangur. Ef við tökum gullið…. þá verður náttúrulega allt vitlaust.
Gaman að heyra að Svíar eru gífurlega ánægðir með Íslendingana og maður hefur fengið að heyra það hér. Held að nánast allir sem eru ekki Frakkar, haldi með Íslendingunum á sunnudaginn og eins og ég segi, höfum við engu að tapa. Keyrum á þá.
Annað athyglisvert sem maður heyrir svona í fréttunum þar sem maður getur ekki séð leikina í sjónvarpinu. Ég vissi ekki að Ólafur Ragnar væri í landsliðinu. Skv fréttaumfjöllun virðist hann vera aðalmaðurinn þarna. Gaman að sjá að hann geti meiraaðsegja notað handboltalandsliðið til að koma sér í blöðin. Það munu bætast nokkrar úrklippur í úrklippubókina hans eftir þessa ferð.
Hvað varðar kellinguna hans, þá hef ég heyrt að það séu fín námskeið í íslenskri málfræði niðri í Alþjóðamiðstöð………….
Hvað er búlgarska vændiskonan að hugsa eiginlega. Þetta er alveg fyrir neðan allar hellur. Náðist á mynd á flugvellinum í Sofia að árita MAN UTD treyju !!! Getur þetta verið meira móðgandi fyrir okkur spursarana sem erum annars ákaflega ljúfir og geðprúðir menn, hertir af hinnu krónísku höfnunartilfinningu sem fylgir því að vera Spursari. Man Utd mönnum finnst þetta eflaust rosalega kúl, því að “the big four” klúbbarnir fá orðið að vaða yfir allt og alla í Englandi.
Nú er nóg komið af yfirgangi Man Utd í garð Tottenham. Þeir, sem eru búnir að væla hálft sumarið að annað lið vilji kaupa leikmann þeirra, hafa svo samband við leikmann Tottenham án samþykkis og svo tilkynnir skoska fyllibyttan í fjölmiðlum að það sé nú barasta tímaspursmál hvenær hann verði keyptur. Gleymum svo ekki markinu sem Pedro Mendes skoraði á Old Traford sem var dæmt af, enda boltinn bara einum og hálfum meter fyrir innan línuna. Ég hef meiraaðsegja hitt Man Utd steikur sem hafa sko fullyrt við Keizarann að boltinn “hafi sko ekki allur farið yfir línuna”. Nei, þetta er yfirgangur og ekkert annað, runnið undan rifjum rauðhærða skotans.
Skil Berbatov kannski að einu leyti. Það væri nú kannski gott að eiga Man Utd treyju á heimilinu, enda þarf alltaf góðar tuskur til að þrífa sturtubotninn af og til.
Mig langar nú helst til að fara til Berbatovs, þykjast vilja eiginhandaráritun en svo þegar hann byrjar að skrifa þá lem ég hann endurtekið í ennið með snusdós. Og þá meina ég endurtekið.
Annars veit ég alveg hvað ég myndi gera við Berbatov. Setja á hann svona GPS-belti svona eins og gert er við fangana. Svo verður hann settur í lyftingaprógrammið sem Ceres 4 samdi fyrir Þróttarana þegar Atli Eðvalds var að þjálfa þá. Og ef hann fær að koma á White Hart Lane á leikdegi, þá verður það eingöngu til að afgreiða pulsur í sjoppunni í hálfleik.
Og Man Utd, vonandi selja þeir hann til allra annarra liða en þeirra. Mér er alveg sama hvað við fáum lítið fyrir hann………….
Þvílíkir lúseraólympíuleikar. Svíarnir hafa alveg skitið uppá bak í þetta skiptið og farið að skrifa um “fiasko osfrv. Aftonbladet segir meiraaðsegja í dag að DANIR, já íþróttasmámennisþjóðin Danmörk hefur unnið fleiri verðlaun. Kajsa er hætt, Sanna datt og Stefan Holm gat ekki einu sinni drullast á pall….
Talandi um íþróttaleg smámenni, hvað er með túristana frá Íslandi? Þvílíkir leikar. Held að Íslendingar hafi nú bara náð nýjum hæðum (eða lægðum) í aumingjaskap. Einu mennirnir sem geta eitthvað núna er handboltalandsliðið og þó er árangur þeirra í síðustu leikjum grunsamlegur. Byrja á því að vinna Þýskaland og Rússland en gleymum því þó ekki að þeir hafa ekki unnið í síðustu 3leikjum. Mæta svo Póllandi á morgunn sem eru akkurat með lið sem okkur hentar illa að spila við. Ansi hræddur um að við töpum fyrir tröllinu Bielecki og félögum hans.
Og hinir ? Eins og skríkjandi smástelpur í kringum fræga fólkið í Ólympíuþorpinu, sem er náttúrulega æðislegt og “ótrúleg lífsreynsla að vera í kringum þetta fræga íþróttafólk”. Og hvaða fréttir fær maður af íslensku stjörnunum ?
Viðtal við einhvern kúluvarpara yfir hvað æðislegt sé að matartjaldið sé opið allan sólarhringin, einhver sundstelpa fékk að hitta blökkumenn sem spila körfubolta. Þórdís Edda stangarstökkvari stóð sig ömurlega en skv mbl.is “tók sig við vel út á myndum í keppninni”. Ragna badmintonstelpa mætti hress á kantinum og örugglega eini íþróttamaðurinn á Ólympíuleikunum sem mætti til leiks með slitið fremra krossband. Hún náði ekki að afsanna lífeðlisfræðileg lögmál mannslíkamans og að sjálfsögðu hélt hnéð ekki en “það var rosaleg gaman að fara á Ólympíuleikana”.
Já, það þarf að fara í gegnum þetta mál. Spurning um hvort fólk eigi ekki bara að fara að stefna á hina Ólympíuleikana, þessa Special Olympics. Þar gengur Íslendingum oft vel. Hef sjálfur hugsað mér að horfa á þetta þar sem þetta er fyrirtaks skemmtiefni. Finnst reyndar þroskaheftir fara halloka móti þeim fötluðu. Þessir þroskaheftu ættu nú að fá að keppa í fleiri greinum svo allir geti haft gaman af. Getið þið t.d. ekki séð fyrir ykkur Downsara, með svitaband á enninu, gríðarlega einbeittan í stangarstökki. Eða stórhættulegan offitusjúkan gaur í kringlukasti og allir skíthræddir hvort hann kasti í rétta átt. Eða rúsínan í pylsuendanum, FIMLEIKAR!!!!!!! Já, mig er sko strax farið að hlakka til………….
Ég gerði alveg hrikaleg mistök um daginn. Stóri-E skráði sig á Facebook og byrjaði strax að hlaða niður einhverjum svokölluðum vinum í tuga, ef ekki hundruðatali. Einhvernveginn náði hann að espa Keizarann upp í það að skrá sig á Facebook. Það voru stór mistök…..
Ok. Ég var sko fljótur að sjá í gegnum þetta rugl. Stöðutáknið þarna er greinilega hve marga vini þú átt, svona eins og hversu þungar gullkeðjunar eru eða hversu stór brjóst kærusturnar þínar eru í rappheiminum. Þannig er þetta í Facebook-heiminum. Þú sendir beiðni um að verða vinur einhvers og aðrir senda beiðni um að verða vinir þínir.
Keizarinn lét glepjast. Viðurkenni það fúslega. Fór að safna vinum, svona eins og taugaveikluð unglingsstelpa sem er nýbyrjuð í menntó. Komst hinsvegar fljótlega að því að það sem mér fannst spennandi við þetta var “njósnaeffektinn”, þ.e. maður skoðaði hverjir væru vinir hvers.
Skyndilega varð ég svo fyrir svona zen-momenti í dag, skyndilega skildi ég þetta. Ég var búinn að grafa mig djúpt inn í Facebook og var búinn að finna einhvern gaur sem ég var með í grunnskóla og hafði stundum velt fyrir mér hvað hefði orðið um. Ætlaði svo að fara að “adda” honum en þá kom Zen-momentið, mér var nefnilega algerlega skítsama hvað hann væri að gera. Til hvers að verða þá vinur hans á Facebook???
Svo hafði þetta Facebook kjaftæði gert það að verkum að ég hafði nefnilega vanrækt bloggsíðuna mína. Svona eins og gaur sem er með stelpu, hittir nýja stelpu og lætur glepjast. Ég dömpaði umsvifalaust þessari nýju stelpu þegar ég komst að hinum harða raunveruleika. Facebook tók þessu náttúrulega illa, spurði mig um ástæðuna fyrir þessu dömpi og gaf mér nokkra valmöguleika. Ég valdi að krossa við þar sem stóð að Facebook væri að valda mér erfiðleikum í einkalífinu ( sem er náttúrulega rétt þar sem ég hef verið að vanrækja bloggsíðuna mína). OK, þetta var accepterað en Facebook kvaddi mig með þeim orðum að ég gæti nú alltaf loggað mig inn og þá yrði síðan mín aftur virk. Svona eins og “við skulum bara vera vinir”.
Jæja, þá segir Keizarinn þessu Facebook hliðarspori lokið og nú mun bloggsíðan eiga mína athygli óskipta.
Það er ekkert eðlilegt úrhelli í dag. Á Íslandi myndi þetta kallast útlensk rigning. Svona eins og stanslaus rigningarskúr sem hættir aldrei. Svona rigning sem fær mann jafnvel til að líta upp í himininn eftir einhverju teikni um að hvort nú sé kominn tími til að byggja örk.
Hinsvegar finnst Keizaranum soldið barnslega gaman í mikilli rigningu. Þegar ég var búinn í vinnunni í morgunn ákvað ég að taka strætó heim og labba 15mín spöl niðrí bæ til að taka strætóinn. Var að sjálfsögðu ekki með regnhlíf enda er svoleiðis eingöngu fyrir konur og svo karla sem fara í gay-pridegönguna. Og rosalega varð ég blautur. En rosalega var þetta gaman líka. Á leiðinni mætti ég brunabíl á bláum ljósum, hugsaði með mér hvort hann þyrfti nokkuð að fara á staðinn, slekkur rigningin ekki svona elda í úrhellisrigningu. Pæling.
Saknaði reyndar úlpu sem ég átti einu sinni og var kölluð “morðingjaúlpan” í daglegu tali. Þetta var svona þykk vinnuúlpa og fékk hún nafnið af því að einn félagi minn sagði að ég liti út eins og fjöldamorðingi þegar ég væri kominn í hana. Var í hinni svokölluðu Þróttaraúlpu í dag og hún átti sko aldrei séns.
Eftir 5mín göngu var ég kominn á þetta klassíska “svo blautur að mér er alveg sama” stig. Komst að því að þetta er frelsandi tilfinning. Svona endurhvarf til barnsins. Skora á fólk að prófa þetta, sjáiði til, þið munið upplifa svona zen-móment eins og ég upplifði í dag.
ps
Eitt sem hlakkaði í Keizaranum í rigningunni í dag er að nákvæmlega í dag byrjaði árlegt reggífestival hér í bænum þar sem skítugt rastalið er í tjöldum og hlustar á reggíhljómsveitir spila. Í þessarri rigningu verða allar jónurnar svo blautar að ekki verður hægt að kveikja í einni einustu. Þá er nú nánast tilgangur hátíðarinnar fyrir bí eða hvað????? Sé fyrir mér pirraðan gaur með skítugt rastafléttuhár fyrir utan tjaldið sitt í RISASTÓRUM polli að gera örvæntingarfullar tilraunir til að kveikja í. Jafnvel nota hárþurrku til að þurrka jónuna og gera svo aðra tilraun. Better luck next time………………
Hvað er hún Jenna eiginlega að spá? Á mínu gamla bloggi skrifaði ég einu sinni pistil um hana í tilefni þess að hún lét fjarlægja silikonpúðana úr brjóstum sínum. Minnir að sú færsla hafi fengið um 200 heimsóknir, væntanlega 150stk af þeim gamlir graðnaglar sem hafa þetta kvöld googlað “Jenna Jameson” og villst inn á síðuna mína.
Keizarinn býr yfir yfirburða þekkingu um stúlkuna enda fékk ég ævisögu hennar í jólagjöf frá yfirmanni mínum um síðustu jól (já, það er sko alveg dagsatt, spyrjið bara konuna). Þetta er nú soldið klikkuð bók, það finnst allavega konunni sem las hana í gegn frá A-Ö, ég hinsvegar fletti henni svona til og frá.
Allavega. Hvað er hún eiginlega að spá? Minnir eiginlega á þetta í Harry Potter með “the unforgivable curse”. Hún er náttúrulega álíka athyglissjúk og Páll Óskar og kemur sér í fjölmiðla við minnsta tilefni. Passar yfirleitt núorðið að þessi karltuska sem hún er með, sjáist vel svo hann fái nú að vera frægur líka. Annars er kallinn heimsmeistari í svokölluðu “K1″ svo hann myndi sennilega geta lamið Keizarann ef honum sýndist. En Keizaranum er ekki skemmt nú. Hún kemur í blöðin um daginn og tilkynnir heiminum að silikonbrjóstin séu farin og kallinn hafi nú aldrei verið ánægðari (yeah right). Svo er þetta núna. Auðvitað gleðst maður fyrir hönd hverrar konu þegar hún verður barnshafandi. En þurfti maður virkilega að vita þetta….. Hún hefur alveg greinilega gerst sek um “The Unforgivable Curse” í heimi klámsins.
Lítum nú á hinar “Unforgivable curses” ef maður er klámmyndadrottning.
1- Ef þú hættir í bransanum þá feidarðu út í myrkrið og minningin lifir í núinu, aðdáendurnir þurfa ekkert að vita þegar þú fitnar, ferð í rehab, gengur í trúarsöfnuð eðabara gerist trophy wife í úthverfunum….
3 - Ef þú átt kall, þá má enginn vita það
2- Ef þú eignast barn, þá er það leyndó fyrir aðdáendurna…. þetta er einfaldlega turnoff
3- Aldrei, endurtek, ALDREI, skulu velformuð silikonbrjóst eyðilögð með því að taka púðana út.
Þá vitiði það. Svona til fróðleiks eru hér tvær myndir að ofan. Myndin til vinstri er með silikon, myndin til hægri er án silikons. Dæmi hver fyrir sig.
Var að leika mér á netinu og fann þetta. Rafael Van den Waart er hér á bekknum hjá Hollendingunum á Evrópumótinu síðasta, búinn að drekka soldið mikið af orkudrykk og læðir einum heitum milli rasskinnanna með djúpri lykt.
Óborganlegt að sjá svipinn á honum þegar hann sér viðbrögð félaganna. Einhvern vegin blanda af skömm og stolti. Svona á maður að gera til að tryggja að maður sitji ekki á bekknum lengur…………