Youtube-runk dagsins

Ok þetta er kannski orðin soldið þreytt hugmynd djókið frá Der Untergang en ég mátti hinsvegar til með að deila þessu með ykkur.  Hægt að hlæja að þessu.

Vek svona í lokin athygli á því að ofurbloggarinn Besserwisserinn er nú með opna þjónustu á síðunni sinni þar sem lesendur geta sent inn spurningar og fengið analysu besserwissersins.  Hann er reyndar ekki enn búinn að svara minni spurningu.  Það verður fylgst með því.

Indiana Jones 4

Ég gerði einhver verstu kaup lífs míns um daginn.  Kaup sem munu gagnast mér álíka mikið og ef ég myndi fara út í búð og kaupa mér dömubindi. 

Maður er náttúrulega búinn að fylgjast með Indiana Jones myndunum og reyndar á ég þær allar.  Mér finnst alltaf Raiders of the lost ark bera höfuð og herðar yfir hinar.  Temple of Doom á sín moment og þriðja myndin var alveg ágæt þótt Sean Connery færi einhverra hluta vegna alveg hrikalega í taugarnar á mér í myndinni.  Fannst svona eins og hann væri að reyna að troða sér inn. 

Svo kom fjórða myndin.  Auðvitað var maður aðeins spenntur.  Sá hana aldrei í bíó svo ég skellti mér á eintak í búðinni minni góðu um daginn.  Og þvílík mynd.    Fyrir ykkur sem hafa ekki séð hana og lesið þetta, þá er ég bara að gera ykkur greiða með því að ljóstra öllu upp.  Myndin er nefnilega skelfileg. 

Þetta er svona mynd sem er svo vond að þegar hún er búin þá fer maður í heimspekilegar hugleiðingar um eðli tímans, dauðann og það, að þessa 2klst muni maður aldrei fá aftur tilbaka. 

Hvar á ég eiginlega að byrja?   Fyrir það fyrsta þá kunni ég ekki við þennan nútíma.  Myndin gerist í USA um 1950 ef mig minnir rétt.  Rússarnir eru vondu kallarnir og Cate Blanchett leikur vonda karakterinn.  Held að hún muni nú ekki fá neinn Óskar frænda á arinhilluna fyrir þessa mynd. 

Sá sem leikur son Indiana Jones er alveg óþolandi týpa og mann langar helst að henda honum inn í “Grease” myndina þar sem hann á heima.  Hann vekur aldrei áhuga manns í myndinni og fer helst í taugarnar á manni. 

Svo kemur fituhlussan sem lék Marion í Raiders of the lost ark aftur.  Og þetta er sko ekkert gott comeback hjá henni.  Hún lítur út eins og strax eftir Raiders of the lost ark hafi hún gifst, flust í eitthvert úthverfi, eignast 10börn, étið kók og snakk á hverjum degi milli þess sem hún fór í íþróttagallanum að ná í krakkana í skólann.  Svo fer hún strax að leika í þessarri mynd.  Ef hana langaði svona í comeback hefði hún nú bara átt að fara í einhvern útvarpsþátt til að byrja með.  Svona svo maður sæi hana ekki. 

Svo er söguþráðurinn algert bull.  Myndin er varla byrjuð þegar maður alltíeinu fattar að lokaatriðið er að byrja og púlsinn er ekki einu sinni búinn að rísa hjá manni í sófanum.  Í staðinn fyrir að pása þegar ég fór fram, þá lét ég myndina ganga og reyndi að vera eins lengi á klósettinu og ég gat og vonaði að myndin væri búin þegar ég kom aftur. 

Endirinn er alger disaster.  Atriðið með geimskipinu er sorglegt.  Vantaði bara að ET mætti þarna með gsm-símann sinn.  Indiana Jones og geimverur.  Ekki að virka. 

Gef þessarri mynd hálft typpi,  haldið ykkur frá henni.

Stubbarnir

Youtube getur verið uppspretta allskonar hugmynda.  Alveg ótrúlegustu hlutir sem maður getur fundið og þegar maður hefur fundið þá, þá hefur maður eiginlega enga hugmynd um hvernig maður fann þá. 

Var í gær að skoða Youtube ásamt dóttur minni að hlusta á lög sem hún hefur gaman af.  Þetta Úkraínska lag er í þónokkru uppáhaldi hjá henni.  Henni finnst þessi kall soldið skrýtinn.     Föður hennar finnst hann hinsvegar líkjast mest útúrspíttuðum geðsjúkling sem braust nýlega inn í klæðaskápinn hjá Elton John. 

Miðað við útlitið á kallinum þarna virðist reyndar Elton eins og tannlaus fótboltabulla, sötrandi bjór á einhverjum pubb við hliðina á þessum Úkraínska. 

Svo sé ég að einhverjir æringar hafa sett þetta lag undir helvítis Stubbana.  Ég gæti sagt margt um þessi asnalegu tuskudýr sem reka bumburnar hver í annan og einn gengur meira að segja með handtösku.  Handtösku.  Þetta er eitthvað skelfilegasta efni sem framleitt hefur verið fyrir börn en þetta reyndar svínvirkar.  Grunar að Besserwisserinn hafi átt eina 4ra tíma spólu með stubbunum á sínum tíma sem var sett í tækið á laugardagsmorgnum. 

Allavega.  Þetta er svona dansmyndband asnalegu stubbanna.

Daglega lífið

Úff, það er nokkuð erfið vika að baki. Kallinn var á vaktaviku þannig að ég var á 2vöktum í vikunni. Var svo líka upptekinn við kennslu. Reyndar fékk ég ekki að hafa kúrsinn :
Keizarinn-hegðun, atferli og framkoma. Eða Keizarinn- nytsamir frasar 101, en allt bíður síns tíma.  

Fyrsti almennilegi snjórinn kom í vikunni og það er búið að vera skítkallt. Var næstum frosinn til dauða í dag þegar ég var að bíða eftir strætó. 

Varð reyndar fyrir smávegis uppákomu í vikunni sem ég ákvað að deila með ykkur. Sótti dóttur mína í leikskólann og við löbbuðum heim í gegnum arabahverfið. Á leiðinni ákváðum við svo að koma við í hverfisbúðinni þar sem mamman yrði ekki heima um kvöldið. Það þurfti að kaupa pönnukökur í matinn handa dótturinni og snus handa pabbanum.

Í þessarri búð fæst næstum allt. Keizarinn er þar að auki flottur gaur sem er með kort sem gerir manni kleyft að skanna vörurnar jafnóðum og þær eru settar ofan í poka meðan verslað er. Síðan fer maður bara með skannann í sjálfsala, setur kortið í og borgar. Gæti ekki verið léttara, fyrir utan það að það er eitthvað þroskaheft aðvörunarkerfi sem fer ALLTAF í gang þegar snusið er borgað. Þá þarf afgreiðslumaður að votta að Keizarinn sé orðinn 18ára.

Allavega.
Við löbbum inn.  Þá byrjar að pípa á okkur í hliðinu.  Soldið uppistand.  Eftir smávegis umhugsun og prófanir var útséð með að dóttirin var sek.  Farið var að sauma að okkur.  Endaði með því að Keizarinn varð fúll og spurði hvort þau vildu nú ekki bara leita á barninu. Þá fór auðvitað allur vindur úr liðinu en dóttir mín var alveg þrælmóðguð yfir þessarri meðferð.

Svo er það besta.  Á leiðinni út sagði ég við kassastrákinn að það myndi sko örugglega pípa á okkur þegar við færum út. Urðum sammála um það að láta dótturina ganga fyrst útum hliðið. Eftir smávegis mótmæli gekk hún svo út. Svo snýr hún sér við og sendir kassastráknum þetta augnarráð dauðans, svona eins og “þá skalt sko fá að borga fyrir þetta, vinur” . Strákurinn var nú bara hálf imponeraður og sagði við mig að “Það verði sko örugglega ekki auðvelt að verða kærastinn hennar þegar hún verði orðin eldri”. Nei. Það held ég sko ekki.

En pönnukökurnar brögðuðust vel. Með frjálsri aðferð. Dóttirin setur sultu, Keizarinn setur ost á milli, helst mikinn og borðar þetta eins og samloku. Smá hitun í örbylgjuofninum. Mæli með að fólk prófi þetta.

Hvað er að gerast á Íslandi ?

Er það bara ég eða er allt að snúast upp í allsherjar sápuóperu á Íslandi.  Hluti af vandamálinu er þetta hrikalega yfirflæði af upplýsingum sem dembist yfir mann.  Enginn veit hvað er satt og hvað er logið, allskonar sögusagnir eru í gangi um hitt og þetta sem enginn veit hvort er rétt eða ekki.

Ég var eiginlega búinn að ákveða að reyna ekki einu sinni að skilja þetta.  Svo var mér nóg boðið þegar ég heyrði þetta með vantraustið á stjórnina sem á víst að leggja fram í þinginu.    

Hvað er þetta með ríkisstjórnina ?  Nú nenni ég ekki að dæma um hvort hún sé góð eða slæm en eitthvað er hún að reyna að gera.  Það eru viðkvæm mál í gangi, þjóðin nýbúin að fá lán hjá sykurpöbbunum og vel fylgst með hvað er að gerast.  Hvað sem fólki finnst þá finnst mér að það eigi nú aðeins að sjá hverju fram vindur, úr því að við erum í þessari stöðu.  Þetta segi ég, þrátt fyrir að Keizarinn og Haardarinn hafi aldrei verið neinir buddies. Síður en svo. Haardarinn er bara stelpa.

Samfylkingin finnst manni aldrei vera ábyrgur stjórnmálaflokkur.  Þeir eru í ríkisstjórn en um leið á móti fullt af málum sem ríkisstjórnin er að ákveða.  Svona ráðherra á daginn og svo fullur, reiður byltingarbloggari á kvöldin sem bölvar ríkisstjórninni.   Svo er það hann Björgvin.  

Hvernig er það eiginlega með  manninn.  Hann er kannski þrælmenntaður en hann hefur eiginlega aldrei unnið við neitt annað en pólitík. Örugglega aldrei verið í sumarvinnu, heldur verið inni að lesa.  Hann vissi ekki hvað glæpakvendið í Landsbandanum hafði í laun og þorði ekki eiginlega að spyrja um það.  Kemur af fjöllum í flestum málum en talað getur hann.  Svo er hann bara svo leiðinlegur.  Hann hefur eiginlega svona ”negatíva nærveru”.  Þá meinar maður að einhver er svo leiðinlegur að þegar hann kemur inn í herbergi, þá er eins og einhver hafi farið út.   

Svo vill hann að það verði kosið aftur.  Sitjandi sjálfur í ríkisstjórninni.  Hvaða bull er þetta ?  

Við erum nýbúin að landa þessu láni og viljum við virkilega sýna umheiminum að það sé ekkert í standi heima?  Og þetta með allsherjar uppstokkunina.  Jú, ég skil pointið.  Þetta lið sem hefur komið okkur í súpuna situr ennþá í sínum sætum og hefur það gott.  En það verða þá einhverjir að taka við.  Hverjir eru kandidatarnir,   krónískur á-móti maðurinn Steingrímur Joð sem taldi það vera vænlegast fyrir okkur að taka upp norska krónu sem er sennilega næstveikasti gjaldmiðill vesturlanda á eftir íslensku krónunni,  Gylfi verkalýðsleiðtogi sem veit ekki hvað vextir eru, Björk, sem vill að við förum að lifa á hvalaskoðunarferðum og því að búa til fjallagrasaseyði.  Valgerður Sverris, sem var nú bankamálaráðherra þegar þetta var allt gefið frjálst en ber náttúrulega enga ábyrgð núna. 

Og til að kóróna allt er mannvitsbrekkan og vörubílsstjórinn Sturla Jónsson að stofna stjórnmálaflokk. 

Nei, vandamálið í dag er þetta yfirflæði af upplýsingum sem streyma upp.  Það má heldur ekki misskilja Keizarann.  Auðvitað á að stokka upp.  Það á að stokka upp í bönkunum, þessir menn eru ekki heilagir þar sem þetta eru ríkisbankar í dag, Pútin myndi sko bara láta þessa gaura hverfa.  Þið vitið, svartur ruslapoki, hreingerningarteam ofrv

Svo myndi Keizarinn láta reka forstjóra fjármálaeftirlitsins.  Hann mætti bara á fundi og fékk sér kaffi með gaurunum, sat bara nettur á kantinum inni á skrifstofu hjá stórlöxunum og þambaði Latté. 

En eins og ég segi, skilur einhver hvað er að gerast í dag ?  

ps
fyrirgefið hvað þetta er leiðinlegur pistill. Er ekki vanur að blogga um stjórnmál. En þetta er hluti af bloggterapíunni, búinn að vera svo skelfilega andlaus undanfarið og kem mér bara ekki í gírinn sem er náttúrulega hið versta mál. Hef því ákveðið að reyna að blogga mig í gang og vona að bakterían vakni á ný

Hamborgari í morgunmat

Jæja, búin að vera tregða á blogginu.  Mikið að gera á öðrum vígstöðvum.  Mér til hróss er ég þó allavega hættur að deleta bloggunum mínum út þegar ég verð tímabundið leiður á þeim. 

Hinsvegar verð ég nú að fá að deila með ykkur gleðitíðindum. 

Ég lét gamlan, óþekkan draum rætast um daginn.  Áður hef ég getið þess að það er McDonaldsstaður alveg rétt hjá þar sem Keizarahöllin er.  Stundum þegar ég hef verið að koma heim eftir erfiða næturvakt, svona um 10-leytið, þá hefur mér verið hugsað til að fá mér einn burger.  Í morgunnmat. 

Allavega.  Ég gerði mér lítið fyrir um daginn og skellti mér loksins inn á McDonalds.  Hafði heyrt einhverjar sögur af því að þeir serveruðu ekki hamborgara fyrr en um hádegið, væru bara með þennan ógeðslega morgunverð sinn.  Var hálfpartinn að vonast eftir því svo ég gæti nú rifist aðeins um þetta.

Fáir voru á staðnum, samt alveg ótrúlega margir miðað við hvað klukkan var.  Ég vippaði mér að borðinu og sagði glaðhlakkalega við stelpuna að ég ætlaði að fá einn BigMac meny.  Til pínulítilla vonbrigða þá maldaði hún sko ekkert í móinn heldur gekk beint í málið.  Hefur væntanlega séð að Keizarinn var enginn vinstri-grænn hommi sem pantar sér einhvern morgunmat, heldur vill sinn Burger, og það strax. 

Þar sem stelpan var afar hress og kát, þá tók Keizarinn hana tali og ákvað að kafa dýpra í Big Tasty hneykslið.
Keizarinn – “heyrðu, hvernig er það annars, af hverju eruð þið ekki lengur með Big Tasty ? “
Stelpan – “Jú, hann er ekki til núna en hann kemur bráðum aftur”
Keizarinn – “Nú, ég var bara búinn að heyra að þið væruð hætt með hann”.
Stelpan – “Já, en ég heyrði um daginn að hann kæmi bráðum aftur”…
Keizarinn – “Nú, það hafa væntanlega svo margir kvartað yfir þessu og svona”
Stelpan – “Það getur verið en hann kemur sko pottþétt aftur” !

Já, þetta voru sko óvæntar fréttir. Annaðhvort er stelpan illa upplýst eða að hún var að reyna að gera Keizaranum til geðs með því að láta hann halda að hann kæmi bráðum.  Þetta vandamál virðist kannski ætla að leysast bráðlega. 

Svo fór Keizarinn og borðaði hammarann.  Eitt augnablik velti ég því fyrir mér hvort ég ætti að borða hann uppi í rúmi en hugsaði þá að þá myndu þessi asnalegu korn ofan á hamborgaranum finnast í rúminu og konan myndi þá skamma mig.  Settist á endanum við matarborðið.  Þetta var  náttúrulega alltof snemma morguns sem gerði það að verkum að ég fékk magaverk 1klst eftir átið.  En það var þess virði.

Lag dagsins – Get the party startet (Pink)

Keizarinn hefur aldrei fílað Pink neitt sérstaklega.  Fyrir utan auðvitað það að hún er poppsöngkona sem gerir tónlist sem mér er ekki að skapi.   En stundum verður maður að sýna að maður sé maður alþýðunnar sem fíli líka popplög.  Og þetta lag finnst alveg allt í lagi.  Sérstaklega ef maður spilar það mjög hátt.
Keizarinn hefur alltaf verið hálf hræddur við Pink.  Sögur segja að hún sé bisexual.  Lindsay Lohan, hún er bisexual.  Reyndar held ég að hún taki bara almennt við því sem henni sé boðið, sama hvaðan það kemur. 

En Pink ,  Hún er bara trukkalessa.  Treystið Keizaranum.

Símasölumaðurinn – taka tvö

Keizarinn veit fátt skemmtilegra en að tala við símasölumenn.  Eftir ákveðna hugarfarsbreytingu þá varð þetta einfaldlega að skemmtilegri keppni.  Það hringdi einmitt glaðhlakkalegur símasölumaður í dag.  Ég ákvað að nota aðra strategíu núna, markmiðið að koma inn samviskubiti hjá honum.  Tókst með ágætum.

Keizarinn – halló
Sölumaður – Já, blessaður. Mig langar að kynna aðeins fyrir þér félag sem ég vinn fyrir og er alveg
rosalega gott. Má ég kynna fyrir þér þetta í nokkrar mínútur.
Keizarinn – OK. (hlusta svo með öðru eyranu meðan hann lætur dæluna ganga)
Sölumaður- Jæja, lýst þér ekki bara vel á þetta félag ?
Keizarinn- Jújú, en hverju ertu eftir ? (árásin hafin….)
Sölumaður – Jú, sjáðu til, ef þú gerist meðlimur í félaginu þá eru miklir kostir fólgnir í því
Keizarinn – Já en eitthvað hlýtur þetta að kosta, maður ?
Sölumaður – Það er nú bara smotterí miðað við öll tilboðin…..
Keizarinn - Já en ég er frá Íslandi !!!
Sölumaður - já, ok, (pínu spyrjandi og fattar ekki hvert samtalið er nú að fara, ergo…. Keizarinn er
kominn með yfirhöndina og farinn að stýra samtalinu sem er lykilatriði)
Keizarinn – Já, fylgistu ekkert með fréttunum þessa dagana
Sölumaður - Jú, alveg rétt, það er eitthvað bankahrun hjá ykkur
Keizarinn – Bankahrun (hneykslaður), þú getur nú kannski kallað það því nafni en gerir þú þér einhverja
grein fyrir hvernig almenningur á Íslandi hefur það núna ?
Sölumaður - Nei, ég hafði nú ekki velt því fyrir mér………
Keizarinn – Allt er að verða gjaldþrota og fólk á ekki pening fyrir mat. Börnin eru svöng……
Sölumaður – Já, en leiðinlegt
Keizarinn - Ég þarf að senda pening til fjölskyldu minnar svo börnin geti fengið mat og föt.
Sölumaður – OK, ég vissi bara ekki að ástandið væri svona slæmt
Keizarinn – Og þú hringir bara sísona og vilt að ég borgi í eitthvað félag hér ? Á meðan fólk sveltur á
Íslandi ? Finnst þér það vera siðferðislega rétt ?
Sölumaður – Nei eiginlega ekki.
Keizarinn – Vertu þá blessaður.

Þetta var alveg ótrúlega gaman verð ég að segja. Nú verð ég að hugsa um nýja strategíu fyrir næsta gaur sem hringir. Mæli annars með því að fólk prófi þetta.

Strætóbílstjórarnir – riddarar götunnar

Ég varð vitni að ansi fyndnu atviki á leiðinni heim úr vinnunni í morgunn.  Málið er að ég ákvað að fara heim í strætó í morgunn.  Labbaði niður í bæ og stóð þar í rólegheitum að bíða eftir mínum vagni.  Engin umferð enda snemma morguns.  Svo sé ég að strætó keyrir eftir götunni og staðnæmist á rauðu ljósi.  Fáir í vagninum.  Alltíeinu vindur sér að strætóhurðinni gaur sem fer að banka á hurðina.  Strætó er enn á rauða ljósinu, ekkert að gerast í umferðinni en viti menn, ekkert gerist.  Svo fer ákefðin að aukast, gaurinn fer að banka á hurðina af meiri látum, og fer í lokin að öskra á strætóbílstjórann að opna fjandans hurðina, en nei, strætóbílstjórinn horfir bara beint fram, tekur ekki eftir neinu í umhverfinu öðru en rauða ljósinu og leiðinni framávið,  annað er honum óviðkomandi.

Já, strætóbílstjórar eru mér að skapi. Sannkallaðir smákóngar.  ´Þeir hafa sitt litla konungdæmi, sem er sjálfur strætóvagninn.  Þar ríkja þeir og vei þeim sem ögra þeim.  Þetta fékk mig til að velta fyrir mér strætóbílstjórum svona almennt. 

Eru til meiri kóngar?   Flottasta strætóbílstjóratýpan er þessi miðaldra gaur, aðeins farinn að þynnast hárið en það er allt í lagi, hann greiðir bara yfir það.  Hann lifir fyrir einkennisbúninginn og straujar hann fyrir hvern vinnudag.  Suma strætóbílstjóra grunar mann meira að segja um að fara ALDREI úr búningnum, ekki einu sinni heima. 

Alvöru strætóbílstjóri á svo sína ökuhanska.  Þetta eru gjarnan svona leðurgrifflur og það má ENGINN annar fara í þá heima.  Aldrei.   Svo er alltaf talstöðin höfð opin svo ómurinn af henni berist gjarnan aðeins aftur í vagn, maður fær svona hermannafíling af þessu.     

Strætóbíllinn er konungsdæmið.  Hann ákveður hverjum hann stoppar fyrir og hverjum ekki.  Hann ákveður hverjum á að lána og hverjum ekki.  Svo líður hann ekki hvað sem er í vagninum.  Flottustu gaurarnir eru þeir sem fara að skipta sér af.  Kalla jafnvel á krakkahópa að “hætta að klifra á sætunum” eða öskrar jafnvel “setjist þið niður”.  Svo þegar virkilega hitnar í kolunum staðnæmist vagninn og kóngurinn kemur persónulega aftur í vagninn til að skakka leikinn.

Í mínu landi fá þessir gaurar að vera enn flottari en á Íslandi þar sem það er hátalarakerfi í bílnum sem gaurarnir nýta sér óspart til að áminna farþega um hitt og þetta.  Svo er reyndar til svona “miðalögga”.  Þetta eru gaurar sem koma inn hvenær sem er, hvar sem er á leiðinni og taka að ganga um vagninn og krefja mann um miðann.  Verður alltaf soldið hugsað til greyið arabanna sem stundum eru í vagninum, þetta hlýtur að minna óþyrmilega á öryggislögreglumenn sem stoppa þig úti á götu og krefja þig svo um skilríki.  Gætu látið þig hverfa ofan í svartan ruslapoka ef þeir eru þannig stemmdir.  

Allavega.  Strætóbílstjórar eru að mínu skapi.  En konur, þær eiga bara ekki að keyra strætó.  Það er svona álíka og kall sem spilar á fiðlu eða kona sem spilar á trommur.  Passar ekki.