Besserwisserinn byrjaði trendinn með stæl þegar hann rifjaði eftirminnilega upp HM 1982 á Spáni. Það þótti Keizaranum skemmtilegt og svo bætti ég um betur og fjallaði um HM 1990. Allar þessar HM renna pínu saman í eitt og það er gaman að rifja þetta upp. Ég hef því ákveðið að rifja upp síðustu HM, svona sem forrétt fyrir HM í sumar þarna í þróunarlandinu.

Það er margt athyglisvert við HM í Mexíkó. Í fyrsta lagi þá átti upphaflega að halda hana í Kólombíu en vegna bágs efnahagsástands í kjölfar jarðskjálfta 1985 var ákveðið að færa hana til Mexíkó (virkar ekki lógískt á mig en allavega). Svo var þetta í fyrsta skipti sem það var spilað með útsláttarfyrirkomulagi strax eftir riðlakeppnina, þ.e. 16liða úrslit. Margir höfðu áhyggjur af veðurfarslegum ástæðum þar sem mjög heitt var í Mexíkó og mikill raki. Þar að auki yrði spilað í mikilli hæð.
Riðill A
Þarna mættust Ítalía, Argentína, Búlgaría og S-Kórea. Argentína kláraði bæði S-Kóreu og Búlgaríu en Ítalía gerði aðeins jafntefli við Búlgaríu. Liðin gerðu svo jafntefli 1-1 í innbyrðisleiknum. Argentínumennirnir þóttu mjög sannfærandi og ljóst var að Maradona væri í súperformi.
Riðill B
Þarna voru Mexíkó, Belgía, Paraquay og Írak. Mexíkó sigruðu Belga og Írak og unnu riðilinn. Belgarnir gerðu jafntefli við Paraguay en bæði Paraguay og Belgía komust líka uppúr riðlinum með því að sigra Írak. Og hver sigrar ekki Írak ? Belgarnir byrjuðu illa en vélin var rétt að fara að hitna. Muniði ekki annars eftir Jean-Marie Pfaff og Jan Ceulemans?
Riðill C
Merkilegur riðill sem innihélt Evrópumeistara Frakka, feiknarlega sterkt lið Sovétríkjanna og svo voru þarna sem fallbyssufóður lið Kanada og Ungverja. Bæði Frakkar og Sovétmenn ( rosalega er gaman að skrifa þetta nafn) komust áfram og gerðu svo innbyrðis jafntefli 1-1, í leik sem er helst minnst fyrir fallbyssuþrumu Vassili Rats…..
Riðill D
Þarna mættust Brasilíumenn, Spánverjar, N-Írar og Alsír. Fremur litlaus riðill. Spánverjar voru ekki eins sterkir og reiknað var með, Brasilíumenn voru mörgum ljósárum frá 1982liðinu sínu. N-Írar voru með smelli eins og Pat Jennings. Spánverjar og Brasilíumenn komust þarna áfram.
Riðill E
Draumariðill Íslendinga og sá riðill sem allra augu beindust að í riðlakeppninni. Þarna mættust lið Uruguay, Danmerkur, Skotlands og V-Þýskalands og var þetta kallaður dauðariðillinn. Danmörk hleypti öllu upp í vitleysu þegar þeir í fyrsta leik sigruðu Skota , gersigruðu svo hið fáránlega varnarsinnaða lið Uruguay 6-1. Lið sem hafði varla fengið á sig fleira en 2 mörk í leik í mörg ár. Danirnir héldu svo áfram og sigruðu V-Þjóðverja 2-0. Þeir unnu því riðilinn sannfærandi. Þarna mynduðu Michael Laudrup og Preben Elkjær Larssen eitthvað eitraðasta framherjapar keppninnar og Jesper Olsen og Frank Arnesen voru baneitraðir á köntunum. V-Þjóðverjar komust áfram á öðru sætinu Uruguay komust svo líka áfram eftir jafntefli við Skota 0-0, þar sem bar hæst að José Batista fékk rautt spjald fyrir brot á rauðhærðu steikinni Gordon Strachan eftir eina mínútu. Það met stendur enn !!
Riðill F
Þetta var alveg afburða leiðinlegur riðill. Þarna mættust lið Marokkó, Englands, Póllands og Portúgal. England tapaði fyrir Portúgal 1-0 og gerði svo jafntefli við Marokkó. Marokkó vann svo Portúgal og gerði jafntefli við Pólland og vann þar með riðilinn. Þar með urðu þeir fyrst afríkuþjóðinn til að komast uppúr riðlakeppni á lokamóti HM. England komst áfram í síðustu umferð þegar þeir unnu Pólverja 3-0 með þrennu frá Gary Lineker. England og Pólland komust því áfram.
16liða úrslit
Þvílíkir legendarískir leikir sem voru í þessu móti ég segi ekki annað. Það er bara erfitt að rifja þetta allt upp.
Við skulum samt byrja á þessum minna áhugaverðu leikjum
England vann Paraguay 3-0, Argentína vann Uruguay 1-0, Brasilía jarðaði Pólland 4-0 og V-Þýskaland unnu Marokkó 1-0 með marki í lok leiksins ala Þýska stálið. Svo unnu gestgjafarnir Mexíkó, lið Búlgaríu 2-0 í leik sem helst er minnst fyrir snilldarmarks Manuel Negrete. En þá eru eftir 3leikir sem voru allir legendarískir.
Frakkar mættu Ítölum í góðum leik sem endaði með sigri Frakka 2-0, þar sem Platini gerði annað markið. Þar með voru heimsmeistarar Ítala slegnir út.
Danir mættu Spánverjum. Allra augu voru á Dönunum, þeir höfðu jarðað sinn riðil en þeir höfðu orðið fyrir ákveðnu áfalli í lokaleik riðilsins þegar Frank Arnesen hafði fengið rautt spjald fyrir fíflalegt brot á Lothar Mattheus. Þeir byrjuðu vel og voru 1-0 yfir í hálfleik. Svo byrjaði ballið og ég held að það hafi allir íslendingar þurft á
vasaklút að halda eftir meðferðina í seinni hálfleik. Jesper Olsen gaf fáránlega þversendingu yfir vallarhelming Dana sem Emilio Butragueno komst inn í, komst í gegn og jafnaði 1-1. Og þar með var ballið byrjað. “Gammurinn” skoraði 4mörk í leiknum og Spánverjar unnu 5-1. Síðan þá hefur það verið kallað í Danmörku, þegar maður kemur með kæruleysislega sendingu í varnarleiknum sem leiðir til marks að “gera Jesper Olsen”.
Svo er það leikur umferðarinnar maður. Sovétríkin á móti Belgum. Legendarískur leikur sem meiraaðsegja Keizarinn man enn eftir að hafa horft á. Sovétmenn voru með svakalegt lið en voru óvænt slegnir út af Belgum 4-3 í frábærum leik þar sem Igor Belanov gerði þrennu en tapaði samt. Hann var annars þekktur sem frumkvöðull þess að taka vítaspyrnu þar sem maður neglir á mitt markið upp í þaknetið, markmaðurinn skutlar sér hvort sem er alltaf svo hversvegna að taka áhættu. Hann var svo síðar hirtur af löggunni fyrir búðahnupl í stórmarkaði í Þýskalandi þar sem hann lék sem atvinnumaður undir lok ferils síns. Rússar eru víst, þrátt fyrir allt, bara Rússar. En lítum á þennan legendaríska leik.
8liða úrslit.
Enn segi ég, þvílík dramatík. Þetta heimsmeistaramót er alveg örugglega dramatískasta HM allra tíma. Þrír af fjórum leikjunum fóru í vítaspyrnukeppni.
Fyrst var það leikur Belga og Spánverja. Hundleiðinlegur leikur þar sem ekkert gerðist í 120mínútur fyrir utan tvö mörk en svo unnu Belgar fremur óvænt í vító. Svo unnu Þjóðverjar lið Mexíkóa eftir vítaspyrnukeppni, 4-1 eftirað hafa haldið Mexíkóum, með 120þúsund áhorfendur í heljartaki í 120mínútur. Eins og ég hef áður sagt, Þýskaland tapar aldrei í vítaspyrnukeppni.
Svo voru það 2legendarískir leikir. England-Argentína. Þið vitið, Falklandseyjastríðið og svo framvegis. Þetta er orðinn ferlega frægur leikur. Staðreyndin er auðvitað að Argentína var með mun betra lið en Englendingar. En leikurinn er fyrst og fremst frægur fyrir “hendi Guðs”. Þegar stubburinn Maradona stökk upp með Shilton og vann “skallaeinvígið”. Seinna mark Maradona í þessum leik er einnig frægt og var m.a. kosið mark aldarinnar í einhverri kosningu um árið. Þegar hann sólar 5hæga enska varnarmenn og skorar. En allir voru ánægðir, Argentína fyrir að komast áfram og Englendingar sem gátu kennt einhverju öðru en eigin vanhæfni til að detta úr. Lítum hér á frústrerað myndband frá Englandi sem sýnir þessi tvö mörk. Gaman að því hvað kallinn var orðinn reffilega feitur fyrir nokkrum árum
Leikur umferðarinnar var svo leikur Frakklands og Brasilíu. Legendarískur leikur sem er enn umræddur. Brasilíumenn komust yfir með marki frá Careca en Frakkar jöfnuðu með marki frá Platini. Brasilíumenn fengu svo gullið tækifæri til að ganga frá leiknum í síðari hálfleik þegar þeir fengu vítaspyrnu en franski markvörðurinn, Joel Bats (sem eftir ferilinn hefur getið sér gott orð sem ljóðskáld) varði víti frá guðinum Zico. Leikurinn fór því í vítaspyrnukeppni sem er helst minnistæð fyrir að Socrates og Platini klúðruðu báðir sínu víti. Mér finnst reyndar að Socrates hefði átt að fá mark fyrir vítið sitt, sem hann tók án þess að taka tilhlaup. Annað tískufyrirbæri sem er tengt þessarri keppni. Frakkarnir komust áfram eftir vítaspyrnukeppni og Brasilíumenn því úr leik.
Þá var komið að undanúrslitunum. Fyrst mættust Frakkar og Þjóðverjar. Kunnuglegt, ekki satt. Og Schumacher var í markinu. Þetta var tens og harður leikur. Frakkar voru úti eftir einhverskonar hefnd en fengu bara annað tap upp í andlitið. Þjóðverjar komust yfir með marki Andreas Brehme eftir aðeins níu mínútur og þannig hélst leikurinn þar til í lokinn þegar silfurrefurinn Rudi Völler kláraði leikinn, 2-0.
Hinn undanúrslitaleikurinn var ekkert sérstaklega spennandi. Belgar voru komnir í undanúrslit í fyrsta skipti í sögunni og voru orðnir saddir. Þeir voru því engin fyrirstaða fyrir Argentínumenn sem unnu 2-0. Aftur kláraði Maradona þetta sjálfur með tveimur mörkum.
Og þá var það úrslitaleikurinn, á troðfullum Actecavellinum í Mexíkóborg. Þeir eiga kannski ekki mikið af peningum í Mexíkó, en þeir eiga sko nóg til af fólki. Argentínumenn komust yfir í byrjun leiks og svo bættu þeir við öðru marki í byrjun seinni hálfleiks. En þá settu Þjóðverjar í gang þegar allir héldu að leikurinn væri búinn. Karl-Heinz Rummenigge, trúnaðarvinur Keizarans og Rudi Völler jöfnuðu leikinn á síðasta kortérinu. En þegar allir voru farnir að bíða eftir framlengingunni þá átti Maradona óvænta sendingu í gegnum vörn Þjóðverjanna sem sleppti Burruchaga einum í gegn sem skoraði, þrátt fyrir að skriðdrekinn Hans-Peter Briegel andaði ofan í hálsmál hans alla leið.
Þannig að Argentína varð heimsmeistari, sennilega verðskuldað. Margir legendariskir leikir standa uppúr, Danirnir, Maradona, Belgarnir, vítið hans Socratesar (eittskrefstilhlaup), vítin hans Igor Belanovs, hendi Guðs og hvar endar þetta. Allavega, gott mót………..
En endum þetta á súpersvala víti Sókratesar gegn Póllandi.
Posted by keizarinn 
