Kaffibollinn í gær

Gleraugu Keizarans eru að niðurlotum komin.  Þau hafa þjónað honum dyggilega síðan í menntó og nú held ég að það sé tími fyrir ný. 

Við fórum í gær að skoða gleraugu.  Ég fann ein sem ég er ferlega ánægður með og ætla að fjárfesta í vonum bráðar.  Þetta var bara nokkuð gaman.  Svo fann ég þarna svona kringlótt Himmler-gleraugu sem ég setti upp og vonaði að kannski væru svona 2 fyrir 1 tilboð svo ég gæti fengið þau í leiðinni svona uppá grínið. 

Ég ákvað að testa þetta aðeins,  setti því gleraugun upp og leit eldsnöggt  á afgreiðslustelpuna sem var að hjálpa mér með valið, þungur á brún .  Hún hló nú bara og hristi höfuðið.   “Nei, nei, nei, Þetta passar þér alls ekki” sagði hún og var greinilega ekkert hrædd við hinn nýja Himmler.  Við ákváðum í sameiningu að hin gleraugun færu mér sko miklu betur og ég lofaði að leggja kringlóttu gleraugun aftur á sinn stað. 

Svo á leiðinni heim fórum við á kaffihús.  Komst mér til mikillar skapraunar að þetta er svona “Fair Trade” kaffihús sem er víst mjög “in” núna.   Það er ekki níðst á neinum við gerð þessa kaffis.   Mér varð nú hugsað til þess að það er sko nákvæmlega ekkert rangt við það að alþýðan þurfi að þjást eða líða þjáningar fyrir gott kaffi fyrir Keizarana sína.  Það má sko ekkert lengur og ég velti því fyrir mér, alltíeinu, að heimurinn væri ekki alveg að þróast á besta veg fyrir almenna einræðisherra.  

Fer allavega ekki á svona Fair Trade kaffihús aftur.  Ég styð ekki svona umhverfisfasistasamtök sem koma inn röngum hugmyndum inn í almenning.   Það er ekki gott fyrir Keizarann. 

Og munið það, “-það sem er gott fyrir Keizara, það er gott fyrir fólkið”

Þjóðverjarnir komnir í málið !

Loksins kom að því að uppfinningamenn finni lausn á einhverjum virkilegum vandamálum í staðinn fyrir að gera rannsóknir á því sem skiptir engu máli ss eins og hve oft mávar kúki á nóttunni. 

Það er þetta með vökva í flugvélum.  Keizaranum er þetta nefnilega ofarlega í huga.  Þetta byrjaði 2006 þegar einhverjir arabaskrattar voru teknir í bólinu með sprengjuvökva sem þeir ætluðu að rölta sér uppí flugvél með og fara svo að hitta Allah.  Eftir þetta hefur þetta náttúrulega verið óþolandi ástand.  Ekkert má fara vökvakennt upp í flugvélar nema maður setji það sjálfur í þessa hommalegu litlu poka sem boðið er uppá á flugvöllum. 

Ástæðan fyrir reiði Keizarans yfir þessu er einföld.  Þegar ég flaug frá Íslandi í fyrra á flaug ég í gegnum Kastrup.  Í Leifsstöð keypti ég mér alveg forláta Torres mas la Plana 2006 og snillingurinn sem afgreiddi mig sagði að það þyrfti sko ekkert að innsigla þetta.  Svo þegar ég er að fara inn um hliðið á Kastrup ( helvítis Danirnir) þá verður uppi fótur og fit.  Vökvi í töskunni, sem var ekki innsiglaður.  Danirnir spurðu mig um þetta og gáfu mér þann kost að gefa eftir flöskuna eða láta leita að töskunni, opna hana, setja flöskuna í og tékka hana inn aftur.  Þá var farið að síga í Keizarann og hann sagði tollurunum að þeir gætu bara drukkið þessa flösku sjálfir.  “Nei, við eyðum henni, við drekkum hana ekki”, sögðu þeir.  Þá endurtók ég bara ” Þið getið bara drukkið hana sjálfir”, sneri mér tígurlega við og rölti inn.  Þeir hafa eflaust hugsað með sér hversu rosalega leiðinlegur þessi Svíi var, þar sem Keizarinn talaði að sjálfsögðu við þá sænsku, það hata Danirnir. 

 En ef þú þarft að leysa eitthvað mál, þá færðu Þjóðverja í það.  Það hefur Keizarinn sannað í sumar með geitungabúið.  Nú var það í fréttum nýlega að þýskur gaur við Julich rannsóknarstöðina væri að þróa tækni sem greinir vökva með rafsegulbylgjum og getur þannig metið hvort hann er hættulegur eða ekki.

Hverjir hefðu annars átt að leysa þetta ?  Bretar ????

Búið að bólusetja

Jæja, þá er búið að bólusetja Keizarann fyrir svínainfluensunni.  Það var systir Elisabeth sem fékk heiðurinn af því, hún er nú einu sinni deildarstjórinn á deildinni.  Alltaf að láta hæstsetja fólkið gera svona.  Ég náði að sjálfsögðu að segja henni að ég hefði einu sinni meiraaðsegja bólusett sjálfann mig.  Henni fannst ég vera harður gaur.  Held reyndar að ég sé búinn að ´segja öllum vinnufélugum mínum þessa sögu núna og er að spá í að hringja í þá sem eru í fríi, bara svo þeir viti af þessu. 

Bóluefnið er alger ruddi.  Þeir blanda í þetta efni sem stimulerar ónæmiskerfið svo þetta valdi kröftugri vörn.  Gaman að því.    

Svo er bara að sjá hvort maður verði veikur.  Hún systir Elisabeth sagði allavega að ég ætti nú að fá mér bjór í kvöld og forðast heimilisverk.  Hún vildi reyndar ekki skrifa það niður svo ég held að ég sleppi ekki svo auðveldlega.

Draumráðning óskast

Keizarann óskar hjálpar við draumráðningu á draumi sem hann dreymdi í nótt.  Venjulega dreymir Keizarann hetjudrauma, svona eins og í kvikmyndahandriti en þessi draumur var aðeins öðruvísi.  Í raun var þetta svo ævintýraruglaður draumur að það hálfa væri nóg. 

Vegna þess hve frábrugðinn þessi draumur er öðrum draumum Keizarans hlýtur þetta að þýða eitthvað.  Nú óskar Keizarinn á uppástungum hvaða nýju sigra Keizarans hann hefur dreymt fyrir….

Hérna kemur svo draumurinn:
Keizarinn er staddur í miðbæ Reykjavíkur að kvöldi til. Það er fullt af fólki niðri í bæ og það er greinilega föstudags/laugardagskvöld og allir eru að djamma. Keizarinn er með einhverjum vinum sínum en man ekki hverjum. Svo berst í tal að fara að fá sér hamborgara. Þá segir einhver mér af hamborgarastað sem eigi að vera besti hamborgarastaður bæjarins og eingöngu opinn á næturna.
Við höldum þangað. Til að komast þangað klífum við upp stórt hús og förum svo inn um glugga á risinu. Þá erum við komnir í risíbúð sem er heldur skuggaleg. Þar eru engin borð en hinsvegar fullt af pullum.

Allt er skreytt í KR-litunum og allir sem þarna eru, voru í KR-búningum.
Svo förum við að vilja fá hamborgarana okkar. Þá er okkur sagt af Hemma Gunn, sem þarna var að þjóna til borðs, að gaurinn sem steikti hamborgarana væri í smávegis pásu en hann kæmi rétt strax.
Svo kemur hamborgarakallinn og fer að steikja hamborgarana. Og hver haldiði að það hafi verið ? Jú, Ólafur Ragnar Grímsson mætir og byrjar að steikja börgerana. Svo kemur hamborgarinn á disk en engar franskar. Ég spyr hvar frönsku kartöflurnar séu en þá segir Ólafur -
“Í útlöndum borðar enginn franskar kartöflur með hamborgurum”.
Svo endar draumurinn og ég man ekki hvernig hamborgarinn var á bragðið………

Jæja, hvað finnst ykkur. Þýðir þetta eitthvað eða þarf Keizarinn að fara í segulómun????

Keizarinn jr

 Ég sé að menn eru eitthvað að derra sig við Keizarann vegna bloggleysis.  Í fyrstu voru viðbrögðin að fara að biðjast afsökunar á þessu og lofa að blogga.  En svo hugsaði ég.  Fjandinn, ég er alltof arrogant til að biðjast afsökunar á þessu.  Ég blogga þegar ég blogga. 

En það er auðvitað engin rútína lengur á þessu heimili.  Keizarinn jr er mættur á svæðið.  Hann er nú nokkuð ljúfur, þægur á næturna en hann étur eins og svín.  Já, það er sko enginn stopptakki á honum og þegar maginn er orðinn meira en fullur, þá ælir hann bara rest.  Þá skapast nefnilega pláss fyrir meira.    Svo er ég að fíla hvað er mikill Nietzsche í honum.  Þetta er sko maður sem trúir á rétt hins sterka og viljann til valds.  Og ef maður fær ekki það sem maður vill, strax, þá öskrar maður…….

Hann er greinilega fæddur með góðan tónlistarsmekk.  Hann var brjálaður hérna um daginn og ég var búinn að reyna allt.  Þá fór ég að söngla “Stick around” með Foo Fighters, með gítarsólóinu og öllum pakkanum.  Og þá þagnaði hann.  Nú er þetta semsagt sungið fyrir hann í neyðartilvikum. 

Svo er skemmtilegt attitúd í honum.  Lítum á nokkur sýnishorn…..

 

 

 

 

 

 

Sko, ef þú messar við mig þá messa ég út heimili þitt.  Sagði einhver sinnepssprauta??

 

 

 

 

 

 

Við erum ennþá að æfa “fokk-merkið”, svona þegar maður hefur ekkert meira að segja við viðmælandann.  Þá getur verið bara gott að geispa, halla sér aftur og sýna fuglinn.   Hann er ekki ennþá búinn að ná þessu en við höldum áfram æfingunum. 

Jæja. Meira síðar.

Sumarið er komið

Jæja, vikan er búin.  Ansi erfið vika verð ég að segja ykkur.  Dóttir mín er nefnilega búin að vera með hlaupabóluna.  Í fyrstu fannst mér þetta soldið sætt og fallegt en svo hætti þetta nú alveg að vera skemmtilegt.

Hinsvegar var dagurinn í dag alveg ágætur.  Ég ætla sko ekkert að vera neitt leiðinlegur en það var 25stiga hiti hér á pallinum.  Að því tilefni fór ég í systemið og keypti mér bjór.  Svo grillaði ég hamborgara og við borðuðum úti á pallinum.  Að sjálfsögðu fékk ég mér gráðost á burgerinn og drakk bjór með.  Arboga 5.6%.  Mæli með honum.  Það á víst að vera 30 stiga hiti yfir helgina.  Ohhh,  þetta er svo erfitt líf……

Fjandinn, hvar er myndin?

Fór í kvöld einu sinni sem oftar út í hina tröllvöxnu búð á horninu hjá okkur, þar sem allt fæst.  Allt frá asnalegum stuttermabolum, sodastreamvéla og meiraaðsegja sá ég þarna í kvöld vélsög.  Svo er hægt í kjötdeildinni að velja á milli strútafilé, krókódílakjöts og fleira.  Þetta er sko enginn Bónusniðurgangur.    Þarna eru seldar DVD myndir í kassavís.  Oft er svona tilboð og þá eru heilu haugarnir af DVD myndum, öllum mögulegum.  Þá gildir það oft að “kafa”, bestu myndirnar eru oft á botninum. 

Þarna hef ég fundið hina ýmsu gullmola í gegnum árin, oft hef ég komið heim með nokkrar myndir við litlar vinsældir konunnar, þar sem ég þyki víst velja fremur lélegar myndir.  Hver myndi t.d. telja Under Siege 1 og 2, The Mummy og Der Untergang lélegar myndir ?

Svo getur þetta snúist við.  Stundum eru þarna myndir á fáránlega lágu verði og maður verður hálf móðgaður fyrir hönd myndarinnar eins og þegar ég sá pakkann  ”Missing in action 1 og 2 með Chuck Norris” á 50kr sænskar.  Bajskorv, hvað ég sé eftir því að hafa ekki keypt hana.

Allavega.  Ég kíki í þessa kassa reglulega þar sem ég er að leita að tveimur myndum, miklum stórvirkjum í kvikmyndasögunni og ég bara VERÐ að fá þær í safnið. Alltaf leita ég en aldrei eru þær þarna.

  Þetta eru stórmyndirnar “GI Jane”, aðallega fyrir liðþjálfann sem Viggo Mortenssen leikur.  Það er sko maður að mínu skapi og þegar verkjavandamál ber á góma í vinnunni hef ég stundum farið með monologinn hans “The pain is your ally.  It makes you feel you´re still alive og svo frv”  fyrir samstarfsmenn mína, oftast við mikla kátínu.    

Hin myndin er hin stórkostlega vanmetna mynd “The Quest”.  Hvaða mynd er það ?  Jú, þetta er ein stórbrotnasta, epískasta ævintýramynd sem gerð hefur verið.  Van Damme á hátindi ferils síns og þeir leiða þarna saman hesta sína, hann og Roger Moore, sem er svo svalur í þessarri mynd að hann nennir varla að leika.  Man að ég og Besserwisserinn horfðum oft á þessa mynd í gamla daga og tókum andköf yfir snilldinni.  Svo hvarf þessi mynd.  Varð þögguninni að bráð.  

Ef einhvern langar einhvern tímann að gleðja Keizarann þá er hægt að hugsa til þessarar myndar.

Hinn alvitri faðir

O, hvað ég elska þetta tabula rasa hugtak. Að móta ómótaðan huga. Fylla huga af upplýsingum, og meiraaðsegja RÉTTUM upplýsingum.

Eftirfarandi samtal átti sér stað í dag. Dóttir mín er að horfa á “með allt á hreinu” þegar þau fara til Vestmannaeyja.  Hún sér þetta hraunadrasl og fer að velta ýmsu fyrir sér…………

Dóttir – Hvaða staður er þetta, pabbi ?
Keizarinn – Þetta eru Vestmannaeyjar
Dóttir – Er það á Íslandi ?
Keizarinn – Nei, það er sko ekki á Íslandi en það er svona eyja sem er rétt hjá Íslandi. Það er mjög leiðinlegt að fara þangað….
Dóttir – Býr Grýla þar ?
Keizarinn – Já, alveg örugglega. Og fullt af svona skrýtnu fólki.
Mér finnst eiginlega að þeir megi ekki vera með í Íslandsmótinu í fótbolta
Dóttir - Ekki mér heldur pabbi, en hvað er Íslandsmót ?
Keizarinn – Við tölum um það seinna………….

Húsfélagsfundurinn- total sigur

Þarsem ég var í svona blogghléi þá eru nokkrir atburðir sem ég á eftir að fjalla um.  Þar á meðal húsfundurinn.  Þetta eru fundir sem eru haldnir árlega og hafa verið svona álíka skemmtilegir og Indiana Jones 4.   Þetta hafa hingað til verið 2klst af lífi mínu sem ég fæ aldrei til baka. 

Nú, varðandi húsfundinn.  Það var aldrei þessu vant spenna í lofti.  Málið er að það er svona grænt svæði í miðju hverfinu.  Mikið hefur verið rætt um hvað eigi nú eiginlega að gera við þetta græna svæði.  Keizarinn hefur reynt að hafa áhrif á fólk á þá leið að það eigi sko barasta ekki að gera neitt.  Henke, granninn við hliðina er mér algerlega sammála.  Málið hefur reyndar verið með Henke að hann finnur sér alltaf einhverja afsökun til að mæta ekki á fundina. 

Jæja, aftur að “slaget om gröna ytan” eins og ég kalla það.  Það var nefnilega pínu órói í lofti.  Menn höfðu komið með ýmsar hugmyndir.  Ein hugmyndin var að setja upp bekki og stóla og jafnvel útigrill.  Mjög fín hugmynd fyrir fólk sem býr í Æsufelli og hefur engan garð en hérna eru allir með garð þannig að Keizarinn taldi að þarna kæmu nú bara dópistar á kvöldin til að sprauta sig. Eða þá unglingar sem skilja eftir smokka. 

  Hugmyndin kom frá eldriborgurum sem búa þarna og eru með einhverjar óraunhæfar hugmyndir um að allir geti verið þarna sem ein fjölskylda.  Ég og Henke, og reyndar E-man líka, vorum mjög mótfallnir þessarri tillögu. 

Svo var önnur hugmynd um að gera smá hól sem hægt væri að nota sem snjóbrekku og svo setja rólur.  Rólur.  Þar sem þetta er beint fyrir utan minngarð þá er það síðasta sem Keizarinn vill að krakkaskríll fari að safnast í rólurnar fyrir utan garðinn minn.  Fyrir utan að dópistarnir sækja í rólur, það vita allir. 

Síðasta tillagan fjallaði um að gera bílastæði.  Sú tillaga kom ekki frá Keizaranum eins og menn hefðu geta haldið, heldur frá skrýtna gaurnum í götunni sem ég hafði alltaf haldið að væri græningi.  Gengur um í flísfötum og er alltaf eitthvað að vinna í skúrnum sínum sem hann hefur byggt í garðinum.  Hvernig honum datt í hug að malbika yfir gras veit ég ekki en ég sá mest eftir að hafa ekki fengið hugmyndina sjálfur. 

Síðasta tilllagan var svo bara að gera ekki neitt við svæðið sem mér finnst alveg frábær hugmynd.  Hafa þetta “soldið náttúrulegt”……

Nú, ég mætti undirbúinn á fundinn, með snusið í vasanum og fór meiraaðsegja í leðurjakkann minn.  Bankaði svo uppá hjá Henke og ætlaði að fá hann með mér en hann kom bara glaðhlakkalegur með einhverja afsökun um að hann gæti bara því miður ekki mætt. Kenndi konunni sinni um það.  Ég vissi nú betur.  Fyrst að Henke kom ekki þá var ég að pæla í að mæta vopnaður en hætti svo við.

Í stuttu máli þá náði ég á alveg ótrúlegan hátt að hleypa upp fundinum. Það var svo mikil snilld að ég trúi því vart sjálfur.  Hérna kemur sagan..

Nú er komið að atkvæðagreiðslunni og þá fóru menn nú að ræða þetta áður en gengið yrði til atkvæða.  Gamlingjarnir báðu um orðið og sögðu að þau væru aðeins búin að breyta tillögunni sinni og væru nú með hugmyndir um alveg miklu flottari borð (minntust samt ekkert á dópistana).  Þá kom gaurinn með brekkuhugmyndina með þá hugmynd að maður gæti jafnvel bara kosið báðar tillögurnar og sameinað þetta eitthvað.  Það væri svona túlkunaratriði hvernig þetta yrði samnýtt og hvernig þetta yrði útfært.

Þarna var tækifærið komið.  Ég tók til máls.  Virkaði bæði pirraður og reiður og var bara býsna sannfærandi.  Sannfærði næstum því sjálfan mig.  Ég sagði að svona gengi ekki.  Það væri búið að leggja fram tillögur sem menn hefðu getað kynnt sér fyrir fundinn (hafði blaðað í gegnum þetta) og eftir þeim forsendum væru menn að kjósa.  Svona hugmyndir sem væru nú að koma fram nokkrum mínútum fyrir atkvæðagreiðsluna væru fáheyrðar og gerðu það að verkum að það væri ekki hægt að láta kosninguna fara fram þarsem forsendurnar væru brostnar.  Það væru engir skýrir kostir lengur þar sem fólk væri farið að breyta tillögunum. 

  Bang, hitti beint í mark.  Sá að fólki brá.  Formaðurinn panikkeraði og fólk fór að ræða þetta.   Jú, valkostirnir verða auðvitað að verða skýrir.  Það er alveg rétt.  Það er ekki hægt að hafa þetta svona..      Þetta endaði eftir svolitla taugaveiklun með því að kosningum og þarmeð ákvörðuninni um hvað eigi að gera við græna svæðið var frestað.  Ég bara hallaði mér aftur í sætinu og naut augnabliksins.  Þvílík snilld.  Gamlingjarnir fóru í alveg þvílíka fýlu og sendu mér illt augnaráð sem ég bara svaraði kalt til baka.  Ég get alveg fullyrt að Keizarinn var ekki vinsælasti maðurinn í salnum á þessu augnabliki.

 Restin af fundinum var svo alveg alltilagi. Ég þurfti sko ekki að hafa neinar áhyggjur yfir því að vera kosinn í eitthvað embætti núna þar sem ég var orðinn svo óvinsæll.  Erfiður maður.    E-man kosinn í uppstillingarnefnd með öllum atkvæðum nema Keizarans. Mér fannst það eitthvað fyndið. Hann var sá eini sem var kosinn í stjórnina sem var ekki kosinn með samhljóða atkvæðum!!!     Hann rauk út í fússi eftir fundinn sem mér fannst reyndar bara soldið töff hjá honum.

Annað markvert af fundinum var að Alexander, hinn armenski leigubílstjóri götunnar var kosinn nýr í stjórn.  Maður einfaldlega kýs ekki á móti armenskum leigubílstjóra, þið vitið,  mafían og allt það.  Svo fyrir utan það þá er hann einhver mesti drykkjutankur sem ég hef nokkurn tímann hitt.  Hann er svona týpan sem er alíka fullur eftir 6sterkja heimabruggaða serbneska ávaxtasnafsa eins og 14ára krakki er eftir að hafa drukkið pilsner á skólaballi.  Enginn heilvita maður drekkur á móti svona manni.

Í lok fundsins komu svo gömlu hjónin með fyrirspurn um hvort einhver af okkur væri til í að vera með í svona stýrihóp fyrir hverfið og hverfið við hliðina sem er svona arabískt glæpahverfiswannabe.  Ég var nú að spá í að standa upp og lýsa því yfir að ég hefði sko engan áhuga að starfa í þessu félagi og réttast væri nú bara að láta arabana sjá um sig sjálfa, en hætti svo við.  Það hefði verið eins og að sparka í gamlingjana og síðan stíga ofaná þau eftir á.  Svo lauk fundinum. 

Alltíeinu datt mér í hug hvort yrðu læti á leiðinni út.  Keizarinn var allavega ekki vinsælasti maðurinn þarna í herberginu.  Á leiðinni út gekk alltíeinu gamli kallinn hratt í áttina að mér  og mér datt alltíeinu í hug um að hann ætlaði hreinlega að berja mig.  En þá var hann bara að flýta sér heim. 

Þar var hann  heppinn þar sem ég hefði sko getað tekið hann. Samt ekkert kúl við að lemja eldriborgara, hefði kannski í mesta lagi hrint honum í vegg eða eitthvað.

Allavega. Total sigur Keizarans. Góður fundur og langt síðan ég hef skemmt mér eins vel á húsfélagsfundi. Góðar stundir.

Aðdáendabréfið

Jæja, fyrirlesturinn gekk alveg ferlega vel um helgina.  Svo vel að ég er búinn að fá aðdáendabréf.  Kannski ekkert skrýtið eftir allar hetjusögurnar af sjálfum mér sem mér tókst laumulega að koma inn í umræðuna.  Loksins að allir monologarnir sem ég hef haldið yfir ýmsum gegnum tíðina eru að skila sér.  

 En allavega.  Ég fékk nefnilega e-meil frá einhverri kellingu sem var á fyrirlestrinum þar sem hún þakkaði mér fyrir mjög áhugaverðan fyrirlestur og bað mig um auka eintak af hand-outs.  Jú, skemmtilegt að vita að þetta hefur gengið vel. 

En það er umdeilt á heimilinu hver þessi kona er.  Konan mín heldur því fram að þetta sé 50ára kelling á tíðahvörfum en ég held nú ekki.  Ég held að þetta sé ung og hress háskólastelpa með frjálslyndar skoðanir á flestum sviðum.  

Og enn eitt montið,…..   Keizarinn var að sjálfsögðu með hæstu einkunn af öllum fyrirlesurunum á kúrsinum.  Ég var nefnilega búinn að gleyma því að í lok kúrsins var gerð könnun hjá þáttakendum og mér til mikillar furðu var ég með hæstu einkunn.  Gaman að því.      Hógværð, pógværð hvað!!!