Nýi Chuck Norrisbrandarinn

Hafiði heyrt nýjasta Chuck Norrisbrandarann.

There is no vulcano in Iceland.  Chuck Norris is just having a barbecue………….

ps   Ég hitti Englending á kúrsinum um daginn.  Hann var einmitt að fjargviðrast yfir fjármálakrísunni og því að allar flugsamgöngur hefðu farið úr skorðum.  Samferðamenn mínir hlustuðu glottandi á hann og bentu svo á mig og sögðu :  ”Talaðu um þetta við hann, hann er Íslendingur”. Svo horfðu þeir á mig, ögrandi, í von um að segði eitthvað fyndið.  Þessi gaur er nefnilega frekar stór kall og einn af kennurunum á kúrsinum.

Þá slengdi ég fram brandaranum um að “We were aiming for London but it´s hard to control a vulcano”.    Hann hló nú aðeins, en sparlega.  Svona léttur samkvæmishlátur.  En honum var ekki skemmt, það var greinilegt.  Ég hinsvegar hló dátt að eigin fyndni og félagar mínir bökkuðu mig upp í gervihlátrinum.

En samferðamenn mínir buðu mér uppá bjór fyrir tiltækið.  Það er stundum gott að vera trophy-Íslendingurinn í vinnunni!!

Þjófnaðurinn í Maxi

Má til með að segja ykkur frá lífsreynslu minni í gær. Þar framdi ég hinn fullkomna glæp.

Fór í Maxi eftir vinnuna. Maxi er svo sannarlega besta búð í heimi. Þar getur maður keypt allt, nema kannski asískar konur, eiturlyf og utanlandsferðir. En allt annað. Reyndar var ég hálf fúll þegar þeir breyttu búðinni um daginn þannig að ég ruglaðist. Vörurnar eiga náttúrulega að vera á sínum stað. En respekt, auðvitað verða þeir að gera þetta af og til, til að halda viðskiptavinum sínum á tánum.

Allavega. Keizarinn var hálfþreyttur og svangur þar sem ég er ekki veiklundaður maður sem borðar hádegismat í vinnunni. Alvöru “übermensch” er óháðir mannlegum þörfum eins og mat og því að þurfa að sofa endalaust. Meðan aumingjarnir eru að næra sig þá getum við sem erum óháðir mannlegum þörfum verið að sinna einhverjum nytsamlegum störfum. Það er skilgreiningin á übermensch.

En ég fór í Maxi. Keypti mér pizzu, kók, snakk og svo keypti ég mér “Luftslottet som sprängdes”. Þriðju myndina í Millenium-trilogiunni. Hver getur staðist það ? En svo ákvað ég að fá mér svona bland í poka. Og þið hefðuð átt að sjá mig í nammideildinni. Ég fór hamförum með skófluna. Var með áætlun og fór án þess að hika á milli mismunandi tegunda. Lokaniðurstaðan var alveg risastór nammipoki. Ætlaði síðan að sjálfsögðu að vikta þennan risavaxna poka en þá var viktin í nammideildinni biluð. Ok. Ég sýndi því skilning svo ég hugsaði að ég myndi finna einhverja aðra vikt og gera þetta síðar. Svo fór ég að kíkja á eitthvað annað og gleymdi alveg nammipokanum.

Til að útskýra aðeins þá gengur þetta þannig fyrir sig í Maxi að fínu viðskiptavinirnir, svona eins og Keizarinn, skanna inn sínar vörur sjálfir. Svo skila þeir inn skannanum og borga. Enginn tékkar á þér. Nema stundum. Þá er tekið svona “random tékk” þannig að athugað er hvort maður hafi ekki skannað inn allar vörurnar.
Þetta gerir fína fólkið og maður hefur eigin “VIP” röð við kassann.

En þá kemur að glæpnum. Keizarinn kemur að afgreiðslukassanum og hefur ekki skannað inn nammipokann. Sem sannur glæpamaður, þá gerði ég þetta með stíl. Ég vatt mér strax að starfsmanni og sagði að hann yrði að redda mér þar sem fína sænska myndin mín var “lörmuð”. Hann reddaði því og spurði mig hvort það hefði gengið vel að skanna allt ? Jú, allt gekk vel. Ekkert problem með að skanna allar vörurnar. Svo fór ég heim. Þegar ég var kominn í bílinn þá læddi ég hendinni ofaní nammipokann, hugsaði með mér að það væri nú helvíti gott að fá mér einn gúmmíbíl svona á leiðinni heim. Þá fattaði ég það. Ískaldur glæpamaður.

Ég hafði hreinlega stolið nammipokanum. Þetta brýtur að sjálfsögðu gegn boðorðunum og mér var samstundis ljóst hversu mikinn glæp ég hafði framið. Stolið heilum nammipoka í Maxi. En ég gerði þetta allavega með stíl.

Þetta er reyndar áttunda boðorðið af tíu þannig að það liggur neðarlega á listanum. Því hlýtur að verða mætt af skilningi. Og Júggarnir maður. Hrikalega hlýtur hinn nýi vinur minn, Júgginn, að vera stoltur af mér núna………

Keizarinn kynnist öðru fólki

Keizarinn er eins og allir vita áhugamaður um að kynnast öðru fólki, öðrum þjóðum og menningu þeirra.  Hér kemur tilraun Keizarans til að kynnast nýju fólki, sem er auðvitað stórskemmtilegt.

Ég er að vinna með Finna sem heitir Jari ( að sjálfsögðu) og hann er endalaus uppspretta finnskrar speki.  Við erum sammála um það að Finnar og Íslendingar eigi mikið sameiginlegt og séum svona “hörðu” norðurlandaþjóðirnar

Svo vorum við að vinna á sal  þar sem var mjög heitt vegna sérstakna aðstæðna.   Mjög heitt.  Það hlakkaði í Jari og hann sagði að þetta væri svona eins og að vera í góðri sánu.  Keizarinn og Jari eiga það nefnilega sameiginlegt að vera báðir dyggir stuðningsmenn góðrar sánu.

Jari segir nefnilega að Svíar sitji í gufunni og vilji lesa Aftonbladet.  Hinsvegar eigi sánan að vera þannig að maður geti ekki tekið dagblað með sér vegna þess að það blotni í gegn á “no-time”.

Svo sagði Jari brandara.

Svíi og Finni setjast saman inn í sánu.  Báðir með bjór.  Eftir tíu mínútur segir Svíinn -  “Skál” og lyftir bjórnum.  Þá lítur Finninn á hann með fyrirlitningarsvip og segir “ætlum við að sitja í gufubaði eða ætlum við að tala saman”.

Meira af Jari síðar

Kaffibollinn í gær

Gleraugu Keizarans eru að niðurlotum komin.  Þau hafa þjónað honum dyggilega síðan í menntó og nú held ég að það sé tími fyrir ný. 

Við fórum í gær að skoða gleraugu.  Ég fann ein sem ég er ferlega ánægður með og ætla að fjárfesta í vonum bráðar.  Þetta var bara nokkuð gaman.  Svo fann ég þarna svona kringlótt Himmler-gleraugu sem ég setti upp og vonaði að kannski væru svona 2 fyrir 1 tilboð svo ég gæti fengið þau í leiðinni svona uppá grínið. 

Ég ákvað að testa þetta aðeins,  setti því gleraugun upp og leit eldsnöggt  á afgreiðslustelpuna sem var að hjálpa mér með valið, þungur á brún .  Hún hló nú bara og hristi höfuðið.   “Nei, nei, nei, Þetta passar þér alls ekki” sagði hún og var greinilega ekkert hrædd við hinn nýja Himmler.  Við ákváðum í sameiningu að hin gleraugun færu mér sko miklu betur og ég lofaði að leggja kringlóttu gleraugun aftur á sinn stað. 

Svo á leiðinni heim fórum við á kaffihús.  Komst mér til mikillar skapraunar að þetta er svona “Fair Trade” kaffihús sem er víst mjög “in” núna.   Það er ekki níðst á neinum við gerð þessa kaffis.   Mér varð nú hugsað til þess að það er sko nákvæmlega ekkert rangt við það að alþýðan þurfi að þjást eða líða þjáningar fyrir gott kaffi fyrir Keizarana sína.  Það má sko ekkert lengur og ég velti því fyrir mér, alltíeinu, að heimurinn væri ekki alveg að þróast á besta veg fyrir almenna einræðisherra.  

Fer allavega ekki á svona Fair Trade kaffihús aftur.  Ég styð ekki svona umhverfisfasistasamtök sem koma inn röngum hugmyndum inn í almenning.   Það er ekki gott fyrir Keizarann. 

Og munið það, “-það sem er gott fyrir Keizara, það er gott fyrir fólkið”