Keizarinn hefur ákveðið að jólin verði haldin hátíðleg í ár eins og áður.

Besserwisserinn er kominn og búið að skiptast á pökkum.   Svo bíður hangikjötið og er Keizarinn staðráðinn að borða yfir sig þetta árið.  Ef ég kem niður á bráðamóttöku í kvöld þá geta þau gefið mér 80mg Furix strax í afgreiðslunni.

Keizarinn óskar flestum gleðilegra jóla og að fólk hafi það gott yfir hátíðarnar.

Mig langar að koma tveimur hlutum á framfæri.

Keizarinn er kominn til landsins.  Nánar um það síðar.

Ég veit ekkert um þetta skilti og hef ekki verið í Póllandi síðustu 2vikurnar…….

Hérna eru Franz Ferdinand á tónleikum á heimavelli í Skotlandi.  Stemningin góð og þrátt fyrir að þetta séu frekar lúðalegir gaurar þá er það nú þannig að þeir eru nú einu sinni skotar.  Þetta er lagið sem gerði þá fræga – njótið…

Er þetta mögulega það fyndnasta sem þið hafið séð á internetinu ?    Það er það allavega ef þið eruð starwars-fans.

Hérna rappar starwarscrewið.  Auðvitað er Svarthöfði aðalkallinn “in the hood” og vondi keisarinn er einnig í banastuði á kantinum.  Luke er hálfgerður vælukjói en stjarnan er óvænt Lando sem er smooth-talking gaur með attitúd af dýrari gerðinni……….

Vá, þvílík uppgötvun.  Menn eru að þróa bóluefni gegn nikótíni, það las ég á AMX um daginn.  Hvernig væri nú það að eyða tímanum í að rannsaka eitthvað mikilvægt eins og að t.d. finna upp bóluefni gegn vatni eða súrefni eða eitthvað.

Þeir sem vilja ekki reykja, þeir geta bara hætt.  Nei, menn verða að fá hjálp.  Fara á námskeið og helst taka allskonar lyf þar sem þeir eru aumingjar.  Nei það á bara að hætta alveg, hitt er fyrir stelpur.

Keizarinn hætti einu sinni sjálfur, langaði til að prófa hvernig þetta yrði og það gekk bara vel. Hafði aldrei takmarkið að hætta að snusa heldur vildi bara sjá hvernig mér myndi líða.  Þetta var soldið erfitt fyrstu 2dagana en svo gekk þetta er bara yfir.  Fráhvarfið er bara hugarástand svona eins og þynnka.    Þeim sem líður illa með það geta bara hringt í vinalínuna eða farið til heimilislæknisins og athugað hvort þeir séu ekki alveg örugglega með vefjagigt líka.

Því eins og Jari, hinn finnski  vinur minn segir, það er miklu betra að snusa heldur en að sitja heima og horfa á sápuóperur og éta nammi.  Maður verður ekki feitur og líður allavega eins og hörðum gaur.  Jari segir líka að ég hafi byrjað svo seint að snusa að ég eigi enn eftir að ná toppnum í snusinu…..

Hef verið undanfarið aðeins að blaða í Kurt Cobain bókinni og hugurinn hefur flakkað aftur til gamalla, góðra tíma.  Alltaf gaman að hlusta á Nirvana og mér finnst alltaf jafn fyndið eða sorglegt að hugsa um að þegar þetta gamla lag var gefið út, fyrir nokkrum árum, þá var þetta samt eitthvað það ferskasta sem komið hafði fram í rokkinu síðan Nirvana dó……

Það segir ýmislegt um hversu mikil yfirburðahljómsveit þetta var

Jæja, Besserwisserinn skoraði á mig að koma með umfjöllun um mitt uppáhalds HM.  Besserwisserinn kom með svo stórskemmtilega umfjöllun um HM 1982 að ég sá mig knúinn að rifja upp þetta.  Keizarinn bregst aldrei lesendum sínum svo hérna kemur umfjöllunin.

Við erum komin til Ítaliu 1990.  Vagga knattspyrnunnar vildu Ítalirnir meina.  Þetta var allavega flott umgjörð sem náði hápunktinum með hinum sögulegu tónleikum í Róm þegar tenórarnir 3 komu saman sungu á sérstaklega styrktu sviði.  Það var svakalegt.    En lítum á nokkur lið á þessu HM og hvernig gekk í riðlakeppninni.

Ítalir voru taldir sigurstranglegir í keppninni, aðallega af sjálfum sér.  Þeir voru þó með sterkt lið og þaraðauki gestgjafarnir.  Þeir voru með hetjur eins og Walter Zenga í markinu, varnarmolana Guiseppe Bergomi og Baresi.  Svo var fitubollan Carlo Ancelotti á miðjunni ásamt Nicola Berti og Donadoni. Svo var þarna auðvitað leikstjórnandinn síðhærði Giannini frá Roma.   Það voru þó ekki þeir sem stálu senunni hjá gestgjöfunum á þessu móti heldur ungu mennirnir Salvatore Schilacci og Roberto Baggio og var þetta mót upphaf stórstjörnuferils Baggios.   Þeir voru í léttum riðli með Austurríki, USA og Tékkoslovakíu.  Tékkarnir komust líka áfram úr riðlinum með fótboltamanninn með íshokkíklippinguna, Tomas Skuhravy í broddi fylkingar.

Í riðli B fór allt í steik.  Þarna voru Argentína, Kamerún, Rúmenía  m.a.  Í opnunarleik mótsins léku einmitt heimsmeistararnir frá Argentínu gegn Kamerún.  Þar urðu hlutirnir sko skrýtnir, páfinn var mættur og Kamerúnarnir leyfðu heiminum að sjá hinn nýja afríska fótbolta þar sem tækni og ruddamennsku er blandað saman á óviðjafananlegan hátt.  Kamerúnarnir unnu 1-0.  Kamerúnar fengu 2rauð spjöld og var það í fyrsta skipti sem rautt spjald var gefið í opnunarleik HM.  Sagt er að meiraaðsegja Páfinn hafi orðið orðljótur þegar hann sá þetta…..

Annars lék Argentína hálfgerðan hryðjuverkafótbolta á þessu móti og gerði það vel.  Það varð þeim til happs að aðalmarkvörður þeirra meiddist í oppnunarleiknum þannig að nær óþekktur varamarkvörður, Sergio Goichochea fór í markið.  Hann var nefnilega mikill vítaspyrnusérfræðingur og átti það eftir að koma þeim vel.  Þeir léku nefnilega með 1markmann, 8tudda og svo voru Maradona og Caniggia sem sáu um sóknartilburðina.  Þetta átti eftir að reynast árangursrík blanda…….

Í riðli C komust Brasilíumenn áfram en þeir þóttu ekki með eins sterkt lið og oft áður.

Í riðli D komust Vestur-Þýskaland áfram ásamt Júgóslövum.  Þjóðverjar voru hungraðir í hefnd á þessu móti.  Þeir héldu EM 1988 og höfðu tapað þar í undanúrslitum fyrir Hollandi.  Nokkuð sem gerist ekki oft.  Þeir voru með feiknarlega sterkt lið með menn í þjálfarastöðunni sem er svo stór að hann er líka kallaður Keizarinn, nefnilega Franz Beckenbauer.  Þjóðverjarnir voru með feiknarlega sterkt lið.  Með Bodo Illgner í markinu, manninn sem var með álíka kuldalegt augnaráð og SS-foringi á víglínunni.  Það var ekki gaman að trítla upp að vítapunktinum og stilla upp boltanum, finnandi fyrir augunum sem boruðu sig inn í heilann á þér fyrir vítið.     Þjóðverjar léku svo frekar óhefðbundið 5-3-2 leikkerfi.  Bakverðirnir voru Stefan Reuter og Andreas Brehme sem voru eiginlega bæði kantmenn og bakverðir.  Klaus Augenthaler lék sem libero og hafði þá Guido Buchwald og  slátrarann Jürgen Kohler fyrir framan sig sem dekkara.  Þetta var massíf vörn og ég held svei mér þá að Kohler hafi meitt leikmenn einungis með því að horfa kuldalega á þá.  Á miðjunni voru Lothar Matthäus, Thomas Hässler og Pierre Littbarski og svo voru frammi þeir Jürgen KLinsmann og Rudi Völler.   Þjóðverjarnir unnu sinn riðil með yfirburðum.

En þá víkur sögunni að 16liða úrslitunum.   Þar bar hæst viðureign risanna Argentínu-Brasilíu og Þýskalands-Hollands.  Argentína vann Brasilíu 1-0 með marki frá Caniggia þar sem Goichochea átti stórleik og varði allt sem á markið kom.  Leikur Þýskalands og Hollands var stórbrotinn.  Hollendingar voru mjög æstir og agressífir á meðan Þjóðverjarnir settu bara hægt og rólega murrkvélina í gang.  Frank Rijkaard og Rudi Völler voru reknir útaf og eftir það hrækti Rijjkard í permanettið hans Völler.  En sigur 2-1.  Þjóðverjarnir voru komnir í gang…….

Önnu úrslit voru að Ítalir komust áfram, Kamerúnar komust áfram og svo komust Englendingar áfram eftir einhvern mesta heppnissigur mótsins, gegn Belgum þar sem Enzo Scifo skaut tvisvar sinnum í innanverða stöngina í framlengingunni og einhver David Platt skoraði heppnismark.  Írar komust einnig áfram og voru þannig komnir í 8-liða úrslit eftir að hafa skorað 2 mörk í öllu mótinu.

Í áttaliðaúrslitunum unnu svo Englendingar Kamerún 3-2 eftir framlengingu, Þýskaland murrkaði lífið úr Tékkóslóvakíu 1-0 með marki frá Lothar Herbert Matthäus.  Ítalir unnu Íra og svo unnu Argentínumenn Júgóslavíu eftir vítaspyrnukeppni þar sem Maradona brenndi af víti og Goichochea varði víti fyrir allan peninginn.

Þar með var upplagt fyrir tvo legendaríska undanúrslitaleiki.

Ítalía mætti Argentínu.  Þetta var frekar leiðinlegur leikur þar ég held að Argentína spilaði uppá vítaspyrnukeppni með Goichochea í markinu.  Það gekk eftir og þeir unnu, einmitt eftir vítaspyrnukeppni.  Hálf Ítalía fór auðvitað að grenja en leikaðferð Argentínumannanna var að ganga upp og nú var bara einn leikur eftir fyrir þá.

Hinn undanúrslitaleikurinn er klassíker.  England-Þýskaland.  Móðir allra landsleikja.  Englendingarnir voru fyrir einhverja ótrúlega heppni komnir í undanúrslitin og voru virkilega farnir að halda að nú væri komið að þeim á HM.  Leikurinn var í járnum allan tímann, Andreas Brehme kom Þjóðverjum yfir með skoti beint úr aukaspyrnu en svo jöfnuðu Englendingar.  Svo var það vítaspyrnukeppnin.  Auðvitað unnu Þjóðverjar.  Og Chris Waddle skaut boltanum nánast útaf leikvanginum eftir að hafa starað í augu Bodos.  Ég átti þetta á spólu þegar ég var yngri og ég góðum stundum setti ég vítaspyrnukeppnina í tækið, svona eins og þegar aðrir setja í klámspólu.  Maður horfir aldrei nógu oft á þetta……

Svo var það úrslitaleikurinn.  Þessi leikur þótti frekar leiðinlegur, fast spilað og bæði liðin spiluðu ákaflega varfærinn bolta.  Þetta var reyndar sögulegur leikur að mörgu leyti.  Argentína og Þýskaland voru að mætast í úrslitaleik í annað HM í röð.  Gustavo Desotti varð fyrsti leikmaðurinn í sögunni til að fá rautt spjald í úrslitaleik HM.  Hann fékk þó fljótlega félagsskap í sturtunni þar sem annar Argentínuleikmaður fékk rautt spjald stuttu seinna.  Úrslitin réðust eftir vítaspyrnu Andreas Brehme.  Lothar Matthäus var vítaskytta Þjóðverja en að fyrirskipun Beckenbauers tók Andreas Brehme vítaspyrnuna.  Annað besserwiss í sambandi við vítið var að hann tók það með hægri fæti.  Fyrr í keppninni hafði hann nefnilega tekið víti með vinstri.  Brehme var nefnilega algerlega jafnfættur, svo jafnfættur að hann þurfti að ákveða sig í vítum hvorn fótinn hann myndi velja.  Brehme sagði síðar í viðtali að hann teldi vinstri fótinn vera spyrnufastari en sá hægri væri nákvæmari.  Vegna Goichochea í markinu sagðist hann hafa valið nákvæmnina yfir kraftinn og viljað setja hann eins utarlega of hægt er.  Þetta gekk eftir, Goichochea var alveg í boltanum en hann var einfaldlega of utarlega fyrir hann.

Þetta HM er af mörgum talið leiðinlegasta HM.  Í stað óskipulags sóknarbolta kom varfærni og flest liðin léku mjög fast og þétt og lágu aftarlega.  Mörg lið gerðu þetta og stefndu nánast leynt og ljóst að vító eins og t.d. Írar og Argentínumenn.  Fyrir þá sem hafa gaman af taktískum fótbolta var þetta auðvitað skemmtilegasta HM og fyrir þá sem hafa gaman af mótum þar sem Þjóðverjar vinna, þá var þetta afar heppilegt mót.

Aldrei hafa verið skoruð jafn fá mörk á HM og aldrei hafa verið gefin jafn mörg rauð spjöld eða 16stykki.     Þess má geta að eftir þetta mót var tekin burtu reglan að varnarmaður mætti gefa aftur á markmann.

Að mati Keizarans er þetta eitt af skemmtilegri HM sem hann man eftir.  Þeir sem eru ekki sammála því geta farið í Ica Maxi sem er hérna á horninu hjá mér og keypt sér betri smekk á fótbolta.  Góðar stundir.

ps  Svona í lokin þá hendi ég boltanum til baka og skora á Besserwisserinn að fjalla um nýtt HM, að eigin vali…..

Má til með að segja ykkur frá Stokkhólmsferðinni minni í gær.  Stokkhólmur er skítaborg.  Þangað fer Keizarinn sem minnst enda hef ég allt sem hugurinn girnist þar sem ég bý.  Hinsvegar er vesen með litla gaurinn.  Fær víst ekki að fara til Íslands ef hann er ekki með vegabréf.  Þessvegna neyddist ég til að fara í stórborg óttans í gær.  Til að fara í sendiráðið.

Ferðin byrjaði ekki vel.  Þegar ég var að keyra framhjá KS tók ég ranga beygju í þessu ömurlega vegakerfi stórborgarinnar þannig að allt fór í steik.  Það reddaðist reyndar og eftir smávegis örðugleika fann ég sendiráðið.   Klassískt.  Allt KS að kenna þar sem ég var að keyra þar framhjá þegar þetta klúðraðist. 

Svo var það sendiráðið.  Ég ætlaði að opna dyrnar en þá var læst.  Læst.  Ég fór eitthvað að nöldra við konuna yfir þessu en hún sagði bara að sendiráð ættu alltaf að vera læst, svona eins og það sé einhver algild sendiráðaregla.  Mér finnst það reyndar tilheyra við einhver svona alvöru njósnarasendiráð eins og Kína og austur-þýska sendiráðið í gamladaga en ekki það íslenska.  Það er ekkert kúl. 

Allavega.  Við komumst loksins inn eftir að hafa dinglað bjöllunni.  Á þessum tímapunkti var Keizarinn jr vaknaður og hann undi sér reyndar vel í sendiráðinu.  Reyndar var hann eldhress allan tímann í Stokkhólmi og fílaði sig greinilega vel þar, allavega betur en faðir hans.  Greinilega meiri stórborgarkarakter þar á ferð heldur en pabbi hans.  Hann mun samt aldrei fá að vinna á KS, það er morgunljóst. 

Annars fékk Keizarinn kuldalegar viðtökur í sendiráðinu. Var látinn bíða ásamt dótturinni á meðan konan og Keizarinn jr fengu að fara inn í dýrðina til að taka vegabréfsmyndina. Svo ég vitni í sendiráðskellinguna -   ” það er betra svoleiðis, reynum að hafa þetta rólegt”.   Til að kóróna situationina var risastór mynd af Ólafi R í herberginu sem ég get svarið að horfði stíft á mig. 

 Iss, ég er viss um að hún var með fyrirmæli frá sendiherranum um að hleypa Keizaranum ekki nær.  Þvílík niðurlæging.  Svo ætlaði kellingin að chitchatta eitthvað eftirá eins og ég myndi eitthvað mýkjast upp eftir það.  Spurði hvort við myndum ekki skrifa okkur á póstlistann sendiráðssins og því þverneitaði ég náttúrulega.  Spurði svo hvað við ætluðum að gera í Stokkhólmi það sem eftir væri dagsins.  Svona eins og mikilvægur maður eins og Keizarinn spásseri á miðjum vinnudegi og skoði í búðir.  Ég tjáði henni að við færum nú lítið til Stokkhólms.  “Já, en þetta er nú stórborg” …   sagði hún þá.  Iss, stórborg minn rass. 

Fórum svo niðurí bæ þar sem konan þurfti að fara í eina búð og fórum svo í bílinn eftir að hafa borgað 250kall fyrir bílastæði.  Helvítis Stokkhólmur. 

  En þá byrjaði ballið……

Á leiðinni skrúfar bílstjóri niður rúðuna við hliðina á mér og segir að afturdekkið hjá mér væri laust.  Laust.  Ég sem hafði skipt fyrir tveimur dögum síðan.  Ég stoppaði, tók umsvifalaust fram flotta felgulykilinn sem hægt er að drepa fólk með, og herti á öllum boltum.  Enginn laus.   En við ákváðum þrátt fyrir allt að fara á verkstæði eftir að Keizarinn tapaði atkvæðagreiðslunni á móti ákaflega taugaveiklaðri  dóttur og konu hvort maður ætti ekki bara að taka sjensinn og láta reyna á þetta á hraðbrautinni. 

Fyrir alveg ótrúlega tilviljun hittum við beint á dekkjaverkstæði.    Þar hitti ég hann ljúfmennið hann Arne däckdoktor, sem reif af dekkið umsvifalaust.   

Kemur ekki í ljós hversvegna helvítis dekkið sat svona fast.  Það var eitthvað gúmmí sem var á sumardekkinu sem hafði rifnað af þegar ég reif af dekkið.  Þetta leyst honum ekkert á og hristi bara höfuðið.  Ég reyndi nú að koma því að að maður þyrfti að vera sterkur til að brjóta þetta af sumardekkinu  en honum fannst það ekkert sérstaklega fyndið þannig að ég var ekkert að ræða það frekar.   

En svo varð enn vandamál.  Þegar við komumst loksins út á hraðbrautina þá er náttúrulega hrikalegt slys á veginum.  3sjúkrabílar, löggur og ég veit ekki hvað.  Þar sátum við í klukkutíma og keyrðum áfram á sama hraða og gömul, skorpin kelling með göngugrind myndi ganga á leiðinni til heimilislæknisins. Keizarinn var allavega ekkert sérstaklega eiturhress bakvið stýrið á þessum kafla. 

En loksins komst ég heim.  Við náðum allavega vegabréfinu.

Flestir vita að Keizarinn er ekki í miklu sambandi við Ó Grímsson.  Hérna sést hann einmitt að prófa gullstól hjá einum af fjölmörgum arabískum vinum sínum. 

Allavega.  Ég átti alveg frábæran testosteróndag í gær.  Átti stefnumót við 2hné og 1mjöðm sem lauk með fullnaðarsigri Keizarans.  Var soldið þreyttur eftir þennan vinnudag en því miður tók ég eftir því að það var komið frost á leiðinni heim þannig að ég eyddi kvöldinu í að skipta um dekk á fjölskyldubílnum í frostinu.  Reyndar náði ég að draga E-man út líka til að hjálpa mér þar sem ég er ekki enn búinn að fylla fangabúðirnar þar sem allir pólitísku öfgamennirnir verða settir í, það fólk er alltaf handhægt í smá viðvik.  

En dagurinn endaði svo skringilega.  Mig dreymdi nefnilega skrýtinn draum.  Keizarinn var staddur á hárgreiðslustofu og svo var klippingin búin.  Keizarinn vindur sér að borðinu þar sem maður borgar.  Þar stendur Ólafur R og afgreiðir mig.  Ólafur Ragnar.  Aftur.  Hvað í ósköpunum er maðurinn að troða sér endalaust inn í mína drauma ?    Hvað þýðir þetta eiginlega ???

Jæja, Keizarinn brá sér yfir til E-man og fylgdist með El Classico í kvöld.  Þetta var nú rislægri leikur en ég reiknaði með.  Real voru eilítið beittari í fyrri hálfleik og maður stóð sig að því að hugsa að það vantaði nú aðeins bit í sóknarleikinn hjá Barca.  Auðvitað, þeir voru bara með Xavi, Iniesta, Messi og Henry inná.   Sagði einhver orðið lúxusvandamál ?  

Allavega fannst mér merkilegt að það hallaði verulega á Barca í dómgæslunni allan leikinn.  Það fannst mér.  Tuddar eins og Alonso og Lassa Diara fengu að tuddast allan leikinn og meira að segja fékk Alonso ekki einu sinni spjald í leiknum.  Það virðist vera orðinn einhver consensus um það að menn flauti bara á 3ja hvert brot á Messi t.d.

Ronaldo var að sjálfsögðu með.  Hann var nú bara furðu sprækur.  Það gladdi gamalt hjarta að sjá að stuttu eftir að leikurinn hófst ákvað einn Barcelonaleikmaðurinn að athuga hversu sterkir liðbandasaumarnir í ökklanum væru.  Annað athyglisvert var að hann er greinilega ekki minni hrokagikkur nú, þrátt fyrir að Paris Hilton hafi dömpað honum þar sem hann væri svo mikil kelling.  Nei, Ronaldo lætur þetta sko ekkert á sig fá og reif kjaft, setti upp hrokasvip og datt, allt eins og venjulega. 

Keizarinn jr er sko sonur föður síns og ég var að æfa hann aðeins í fótboltalegum pælingum yfir leiknum.  Við lærðum t.d. eitt, nýtt trikk í kvöld.  Í hvert skipti þegar Ronaldo fékk boltann þá ældi Keizarinn jr smávegis.  Í hvert skipti þegar Ronaldo var sparkaður niður þá hló hann og skríkti, og bablaði eitthvað.   Ég og E-man höldum að hann hafi verið að reyna að segja  ”Stattu upp, kelling” . 

En Zlatan maður.  Þvílík afgreiðsla.  Hefði Eiður getað þetta ?      Nei, hann hefði aldrei getað náð þessari sendingu fyrir það fyrsta.  Hann hafði verið búinn að snúa sér við, stoppa og fórna höndum yfir þessarri alltoflöngu stungusendingu……………..